Archive Page 2 of 15



F1

Even gewoon saai neer pennen hoe je een F1 international student visa kan krijgen. Nu ik net gans de procedure zelf achter de rug heb en een OPT in handen heb dacht ik dat het even tijd was geworden.

1. Genoeg geld hebben is vereiste nummer 1: 25000 dollar per jaar dat je wilt studeren op een bankrekening op het moment dat je wil gaan studeren. In mijn geval was dat $10000 USD tuition fees en $15000 USD living expenses. Dit moet op een rekening met uw naam erop staan.

2. Full-Time ingeschreven zijn op een Amerikaanse school. Full time wil zeggen 12 credits per quarter. Hoeveel vakken dat dan zijn dat is afhankelijk van je programma. In mijn geval was elke ‘course’ 4 units of credits en dus deed ik er 3 per quarter. Daar naast moet je school ook op een lijst staan, ze moeten ‘elegible’ zijn. SEVIS registerd denk ik. Ik denk ook dat je minimum 9 maanden moet studeren.

3. Als je school English Proficiency vereist moet je een test afleggen. Dan kan je overal in elk land doen. Twee organisaties (bij mijn weten) nemen deze test af. TOEFL test en IELTS, ik kon onmiddellijk bij IELTS terecht voor de TOEFL was er een lange wachtlijst.

4. Dan zijn er natuurlijk een aantal specifieke documenten die je inorde moet brengen om naar de ambassade te gaan.

* I-20 moet je op de school krijgen waar je bent ingeschreven op dit formulier staat dat alles hierboven vermeldt in orde is. Ik denk dat dit papier mij een $1200 USD heeft gekost. Eens je dit hebt kan je een afspraak maken met de Ambassade van America, die kunnen je snel zien, je kan binnen de week vaak al langs gaan.

** Een bankstatement met het vereiste bedrag erop.

*** Bewijs dat je je SEVIS fee betaald hebt.

**** DS-158 form: met wat adressen en telefoon nummers van mensen die kunnen vertellen hoe fantastisch je wel niet bent.

That’s all it takes, het lijkt allemaal veel maar uiteindelijk verloopt het heel vlot als je gewoon alle voorbereidingen goed treft. Let er gewoon heel goed op dat voor je je centen uitgeeft aan tuition fees etc je er zeker van bent dat je school die I-20 kan uitschrijven, anders kan je geen F1 krijgen. Je moet ook niet voor dag onderwijs kiezen, ik heb de avond les genomen in extension courses. Dat is een soort van volwassen onderwijs, iedere universiteit heeft dat, zodat mensen met ervaring meer gericht kunnen verder studeren. De prijzen zijn ook een stuk minder dan in de dag programma’s van de universiteiten, ik geloof dat die tuition fees kunnen oplopen tot 28.000USD per jaar voor international students.

Volgende keer wat meer of werken en het F1 visa.

Oh ja met je F1 visa kan je een social security number aanvragen en een rijbewijs krijgen, heel handig als je naar Amerika komt, zonder ben je niet echt iemand in het systeem.

Appel

Sinds een aantal weken stond de batterij van mijn flaptop bol, het leek erop dat het ding gewoon ging ontploffen. Het werd ook enorm warm, maar dat is eigenlijk altijd een beetje zo geweest bij mijn Apple laptop. Nu de batterij letterlijk nieuwe vormen begon aan te nemen besloot ik er gisteren eens mee naar de Apple Genius te trekken.

Ik weet niet hoe dat in Europa zit maar hier ga je dan op afspraak of spontaan langs bij een Genius (die mensen dragen ook een t-shirt met GENIUS erop!! LACHEN!) om je probleem te laten bekijken. Dat is een speciale bar of toog waar je in de winkel met je Apple stuff terecht kan.

Voor de prijs dat die dingen kosten vond ik het toch een beetje ‘unacceptable’ (zo zeggen ze dat hier) dat die batterij er gewoon komt uitgekropen na 2 jaar gebruik. Eigenlijk wist ik niet goed wat te verwachten, ik dacht ik probeer gewoon een nieuwe batterij te krijgen. Wat qua timing perfect zit want na 2 jaar was het goeie er wel af. Op 3th street zit er hier een prachtige Apple shop en dus gingen we in de vroege avond even langs, we kunnen nu te voet naar daar wandelen wat echt zalig is. De auto blijft in het weekend vooral stilstaan.

En zoals het hoort, de Genius deed een assessment van de situatie en nog voor ik zelf kon zeggen dat ik gewoon een nieuwe batterij wou werd me dit keurig aangeboden. ‘No problem, we will replace it immediately’, het klonk als muziek in mijn oren. Een gratis nieuwe batterij na 2 jaar! En nu ik ze al wat uren in gebruik heb, ze blijft lekker koel, geen enkel probleem.

Werken in the US.

Ik schrijf deze post naar aanleiding van de comment die ik heb ontvangen van Liza.
Beste Hilde,Ik ga deze zomer ook het grote avontuur tegemoet en trek naar LA om daar een aantal jaartjes te gaan werken en wonen. Ik heb eigenlijk nog geen idee hoe dat allemaal in zijn werk gaat en hoe ik van België uit kan soliciteren. Ik heb de indruk dat jij eerst een work permit moest krijgen en dan pas op zoek kon naar een job? En is het makkelijker om in LA zelf op zoek te gaan? Of heb je eventueel adresjes? Kan je me daar misschien iets meer over vertellen, ik zou je heeeel dankbaar zijn!Groetjes,

 

De US heeft voor sommige mensen een aantrekkingskracht die ik vroeger nooit echt kon begrijpen, nu ik hier al twee jaar woon begrijp ik het al wat meer maar toch ben ik noch altijd verbaasd wanneer iemand alles wil achter laten en naar hier gaat komen om te werken en te leven.

Waarom? Omdat het leven hier niet zo gemakkelijk is, het is duur, het is een andere cultuur en het immigratie proces is verschrikkelijk langdurig. Wil dit zeggen dat het onhaalbaar is, … het wilt helemaal niets zeggen, het zijn feiten die ik persoonlijk vast stel. Ik geloof er niet in dat zon, zee en palmbomen alles kunnen goed maken, maar dat is mijn persoonlijke mening uiteraard. Nu eerlijk waar, wat haalt een mens toch in zijn hoofd denk ik vaak. Ten eerste kan je de US enkel binnen voor maximum 3 maanden als toerist. Indien je langer dan 3 maanden wil komen moet je via de ambassade van America te Brussel gaan. Wat zijn dat de mogelijkheden? Afhankelijk van wat je hier komt zoeken. Je kan een visa krijgen voor 6 maanden als toerist, bedoeling is dat je dan ook ‘den toerist’ uithangt. Met dat visa mag je in theorie nog geen poging doen om werk te vinden. Ik schrijf hier ‘in theorie’ want vloeken mag ook niet.

Niet als toerist… aie aie dan spreek je over non-immigration visa. Wel dan begint de zoektocht, ik denk niet dat er veel mogelijkheden zijn indien je hier wilt komen werken zonder dat je een L1 (expatriate), J1 (exchange), O1 (artiest, sport,model) of iets dergelijk hebt. De meeste van deze visa kan je als ‘particulier’ niet zomaar krijgen net omdat ze je toelaten hier te werken, er zit meestal wel een of ander bedrijf achter dat een goede reden heeft waarom je naar de US moet of waarom ze je in de US nodig hebben. De enige manier om hier echt gewoon naar toe te komen is het F1 visa denk ik, dat is als student, maar dan moet je ook echt wel komen studeren en er zijn een hoop beperkingen wat werken etc betreft.

Maar, dit is natuurlijk mijn persoonlijke kennis over het systeem. Wat je vraag betreft om hier werk te zoeken, zonder workpermit denk ik niet dat je veel kans maakt of je moet in een categorie vallen waar ze er hier echt te weinig van hebben. Ik weet dat verpleegsters enorm in trek zijn en ook webdevelopers etc kunnen hier wel wat vinden op de minder traditionele manier.

Om kort af te sluiten, mijn persoonlijke mening is dat met de huidige economische toestand en het huidige immigratie beleid je beter vooraf je plaats van tewerkstelling vast hebt. De mensen die ik ken die hier zonder werkvergunning een job proberen te zoeken, zijn zelden in hun missie geslaagd.

De laatste stap in het ‘master plan’.

Wat onmogelijk was is dan precies toch gelukt, werken in the US. Ik heb nog geen job maar ik heb bericht ontvangen dat mijn OPT (workpermit) card in aanmaak is:

‘The last processing action taken on your case
Receipt Number: *************
Application Type: I765 , APPLICATION FOR EMPLOYMENT AUTHORIZATION
Current Status: Card production ordered.
On April 4, 2008, we ordered production of your new card. Please allow 30 days for your card to be mailed to you”

Ja dit wil inderdaad zeggen dat ik nu kan beginnen solliciteren en dat ik er zeker van ben dat ik binnen de 30 dagen mijn workpermit zal hebben, ik ben al gewoon super tevreden dat wat haast onmogelijk leek toch niet zo onmogelijk blijkt te zijn. Ik krijg al voldoening van het feit dat ik het systeem heb kunnen gebruiken in mijn voordeel, ha! Nu zullen we zien wat de toekomst brengt hier. Eerst nog wat feedback ontvangen van mijn Amerikaanse cv, dat ziet er toch een beetje anders uit dan een cv voor de Belgische markt. Het verschil zit hem voornamelijk in hoe je wat schrijft, de inhoud is pretty much the same. Ik ben eigenlijk enorm nieuwsgierig naar de manier van recruiting hier, als HR person solliciteren is altijd wat raar, al denk ik dat het voor de andere kant van de tafel nog een beetje vreemder is want ja als ik een interview afleg kan ik het niet laten om de andere zijn strategy te analyseren. En ‘oh my god’ ik ben al wat tegen gekomen, amai amai, soms kan je het zelden een interview noemen, lijkt het meer een promo monoloog te zijn van een of andere egocentric manager dan een interview. Het is snel heel duidelijk wanneer je een pro voor je hebt en wanneer je een amateur voor je hebt.

Ik zal in ieder geval serieus nerveus zijn voor het eerste interview want ik denk dat mijn visie een beetje botst met de algemene Amerikaanse cultuur, we zullen snel moeten aanpassen aan die (naar mijn mening) krampachtige bureaucratic cultuur die er in vele firma’s heerst. We zien wel, misschien later wat meer daar over.

Tijd om te gaan slapen en morgen van mijn zonnige zondag te genieten.

Emergency

Vandaag op de spoed terecht gekomen, helpen verhuizen ergens en binnen de 15 minuten zat ik met mijn vinger onder de kraan om het bloeden te stoppen. Ik had onmiddellijk door dat een plakkertje de zaak niet zou oplossen en vandaar dat de spoed de enige optie was. We zijn het al goed gewoon om in America te wonen want we kozen niet voor het ziekenhuis ‘om de hoek’ maar voor het ziekenhuis waar wij onze verzekering hebben. Ik wou het risico niet lopen dat alles op eigen kosten zou zijn of dat ik nog weken werk zou hebben om mijn geld terug te krijgen. Niet dat het hier snel vooruit gaat op de spoed, voor drie draadjes heb ik 2 uur zitten wachten, het concept ’spoed’ is hier niet echt gelijk aan wat wij er onder verstaan. Uitendelijk dan toch een dokter gezien en dan was het snel klaar. En nu zit mijn index finger (wijsvinger) netjes ingepakt met een spalk, zodat ik hem niet kan bewegen. Het zal 10 dagen nodig hebben en dan kunnen we weer lustig neus peuteren, niet handig met je rechterhand in je linker neusgat zitten!

De 8 dagen week.

Het is vandaag maandag en normaal gezien zit ik nu in de les naar de meest ‘boring teacher ever’ te luisteren in licht comateuze toestand. Het is een kunst die eens onder knie in vele situaties goed van pas komt, slapen met de ogen open. Vandaag is het helemaal anders, ik zit thuis achter mijn computer en plots valt het me te binnen, ik heb nu minimum een dag extra in de week. Normaal ging ik 9 uur per week naar de les, dan nog het heen en weer rijden, de taken, de voorbereidingen enz. Ik denk dat ik nu ongeveer 2 dagen in de week win aan tijd, wat fantastisch is. Het leven is weer wat meer normaal, we kunnen weer samen eten, er is tijd om te strijken, enz.

We zullen zien wat er ons te wachten staat, het zoeken naar een job is al een beetje van start gegaan maar aangezien ik mijn OPT nog steeds niet heb kan ik niet echt voluit gaan. I’ll keep you posted.

Blogging.

Het is alweer een tijd geleden, ondertussen ziet de blog er opnieuw anders uit. Heb me eens ontspannen met een nieuwe header te maken gisteren. Het is voorbij, UCLA is achter de rug, we zijn negen maanden verder en de laatste final ben ik deze avond gaan afleggen. Ben tevreden dat het voorbij is, ben tevreden dat ik het certificaat heb en ik ben tevreden dat ik zal mogen gaan werken. Ondertussen heb ik hier wel mijn bezigheid gevonden en is het niet super dringend om te gaan werken, ik heb een aantal heel toffe dingen gedaan waar ik later misschien meer over schrijf. De OPT is ‘pending’ bij de immigration services en ik hoop hier snel iets van te weten, voor ik dat documentje heb kan ik niet echt super actief gaan zoeken naar werk. Aangezien alles hier snel kan gaan en ik dus nog geen vaste start datum kan opgeven. Ik leg het allemaal wel eens uit, ja dat beloof ik al lang, maar er zal nu meer tijd zijn. Ik ga nu even genieten en niet studeren, dat denk ik toch, ik heb nog wat op een lijstje staan van dingen die me leuk lijken. Hopelijk terug wat meer tijd om te bloggen !

2008

Ja het is al goed begonnen 2008, we hebben het druk hier in Santa Monica, wie kan dat nu geloven!

Happy NY to all of you!

Oh ja, sorry dat er geen kaartje in de bus lag dit jaar, we zijn er niet tot gekomen. Ik steek het op de verhuis, de finals op UCLA enz. We waren niet zo in the spirit dit jaar denk ik.

Wat valt er te schrijven, zoals iedereen heb ik natuurlijk wat dingen die ik graag zou verwezenlijken in 2008. Ik ga ze niet opsommen want dat is me teveel commitment, ik denk dat ik vooral gewoon ‘positief denken’ ga proberen vol te houden. Normaal gezien als alles goed gaat krijg ik in Maart mijn OPT wat gelijk is aan een workpermit, wat zal 2008 dus brengen? Een job in HR in America of iets anders, we zal het nu al weten.

In ieder geval hoop ik op een goede gezondheid, ik schrijf er niet zoveel over want wie wil er nu lezen over een ziek iemand maar toch, de realiteit is dat ik ziek ben en al probeer ik dat zelf zoveel mogelijk te ontkennen en verbergen, het is wel zo. Opnieuw problemen met de schildklier hormonen zorgt ervoor dat ik weer bijna elke week een of andere afspraak heb met een witte jas. Al denk ik zelf beter te weten wat er met mijn lijf aan de hand is, ik knik en luister braaf naar al de gokken die men waagt. Op het einde van volgende week een afspraak met een endocrinoloog, de specialist ter zake verzekeren ze me. We wachten af en hopen dat het iemand is die de tijd zal nemen om te luisteren, om te zoeken via trial en error naar een lange termijn oplossing want na 4 jaar vechten tegen dingen die ik niet kan zien begint een beetje lang te worden. Ik wou dat ik er soms eens goed tegen kon schoppen tegen die domme hormonen, maar spijtig genoeg kan ik alleen maar kwaad zijn in het niets en op niets.

Verder heb ik niet veel te wensen, als de gezondheid in orde komt dan volgt de rest wel weer. Hopelijk lukt het kite-surfen in 2008, het sneeuwt al in de bergen dus snowboarden staat op de agenda, zon zullen we zeker en vast genoeg hebben, … misschien vraag ik niet veel en misschien toch al teveel. We zullen zien!

Try Out’s.

Gisteren zijn we onze buurt wat gaan verkennen met Kurt, Kristine en Alain. Ons oorspronkelijk plan was om naar Father’s Office te gaan. Dat is een nogal populair cafe hier in de buurt omdat het werkelijk een goed bruin cafeetje gelijk in Europe blijkt te zijn. Iets zeer ongewoons en moeilijk te vinden in L.A., vandaar uiteraard de populariteit.  Oorspronkelijk plan wil zeggen dat we een Plan B hebben genomen, we aten in Bistro of Santa Monica , het was een try out voor ons allen.  De website is net iets professioneler dan de ervaring van gisteren, een sniffende ober die ongeveer 15 min nodig had om de ’specials’ van de dag uit te leggen, ik heb de man mijn bewondering uitgedrukt. Het eten was goed en ik vond dat de prijs/kwaliteit inorde was , al speurde Kurt een aantal minder frisse mosselen in zijn bord en ik kreeg een salada ‘aangeboden’ die eigenlijk te betalen was. We waren nog niet goed gestart, de fles wijn was al leeg en de verwarring sloeg al toe in mijn hoofd.

Nadien nog een beetje gaan verder doorzakken in een Irish Pub (Finn McCool’s) denk ik en nog eentje om af te leren in World Cafe.  Het was een gezellige avond, een beetje draaierig onder de wol van een glaasje teveel, dat was al zo lang geleden dat het duidelijk sneller naar mijn hoofd stijgt als ik nu drink.

Familie uitbreiding.

Ja we zijn niet meer met twee, sinds zaterdag hebben we er twee poezen bij. Nuki en Gray Boy of Shadow Pet. Twee totaal verschillende karakters van katten, Nuki is de vlijer en Shadow Pet heeft zijn naam niet gestolen. Omdat enkel Nuki nog maar echt op zijn gemak is bij ons heb ik alleen een foto van hem. Beide katten zijn van Serena en Matthew, zij hadden een opvang nodig voor hun pets tussen een maand lange reis en de verhuis naar Vancouver. Ze verlaten Sony en gaan werken in Vancouver, Canada. Eerst nog even op reis na een lange en harde werkperiode op I am Legend, nu in de cinema. Beide poezen komen uit een asiel en zijn wat gevoelig aan veranderingen, Shadow Pet heeft de eerste dagen onder het bed gezeten, sinds vandaag hebben we een doorbraak! Hij is al wat in de zetel komen zitten en laat zich al strelen. We zijn wel super content met onze nieuw vriendjes, wat een plezier zo wat leven in huis!

Ons kerstweekend was tof, vandaag jammer genoeg weer voor school gewerkt, een taakje dat over de deadline is gegaan dat toch nog even afgewerkt moet worden. Morgen de laatste pagina’s en dan is het gedaan. De derde quarter start op 7 Januari, de laatste drie vakken en dan eindelijk de fel gegeerde workpermit. Het zal deugd doen als ik even van achter de computer achteruit kan, problemen met de rug en de heup maken het bijna onmogelijk om lang door te werken. Zeer ambetant als je moet schrijven, maar morgen zal het af zijn! Eindelijk!

Hieronder een foto van Nuki.