Vandaag een lunch meeting gehad met 2 vertegenwoordigsters van onze internationale ziekte verzekering. Werken in America is zo verschillend van werken in Belgie, het zit hem soms in de ‘kleine’ dingen. Onze representatives hadden in de ochtend de vlieger genomen in Portland, een auto gehuurd aan LAX om te gaan lunchen met ons op een goei 100meter van de deur. De lunch gebeurde een beetje in een rush want ze hadden ‘a plain to catch’. Ja je leest het goed, die mensen komen met de vlieger af enkel en alleen om te lunchen met ons en hun nieuwe prijzen voor te stellen, zot … ? Niet als je weet wat het kost in America om je werknemers te verzekeren en zeker als je mensen in 25 landen hebt zitten inclusief oorlogs gebieden. Je kan je wel inbeelden dat oa. de levensverzekering een aardig prijskaartje heeft.
Daar en boven is een ziekte verzekering aanbieden aan je werknemers niet verplicht, het is een benefit en onder de huidige economische omstandigheden niet haalbaar voor elke werkgever. Er wordt dus agressief op prijzen gespeeld en het is ‘de moment’ om betere voorwaarden af te dwingen.
Het kost werkelijk stukken van mensen, ik viel omver en dacht amai kost dat in Belgie ook zo veel! Ik kan niet vergelijken met Belgie omdat het daar wat verdoken zit in loonkosten, extra hospitalisatie verzekeringen en belastingen die we betalen maar het feit dat we niet bang moeten afwachten of onze verzekering wel zal betalen is toch al een hele geruststelling.
Ziekte verzekeringen, daar kunnen we uren over door gaan. Feit is wel dat ik nog nooit een lunch heb gehad met iemand die met de vlieger daarvoor op- en af gaat, vond ik best wel cool (zal wel wennen zeker), afstanden worden of zijn zeer relatief hier in America dat is wel zeker!
Toch wel gek, zeker in tijden van maximale webconnectiviteit en andere communicatiemogelijkheden. Het zijn dat soort onnozelheden die leiden naar crisisen allerhande omdat het onnodige kosten en niet-productief tijdverlies zijn.