Kip en Skip

Wat onmogelijk was is dan precies toch gelukt, werken in the US. Ik heb nog geen job maar ik heb bericht ontvangen dat mijn OPT (workpermit) card in aanmaak is:

‘The last processing action taken on your case
Receipt Number: *************
Application Type: I765 , APPLICATION FOR EMPLOYMENT AUTHORIZATION
Current Status: Card production ordered.
On April 4, 2008, we ordered production of your new card. Please allow 30 days for your card to be mailed to you”

Ja dit wil inderdaad zeggen dat ik nu kan beginnen solliciteren en dat ik er zeker van ben dat ik binnen de 30 dagen mijn workpermit zal hebben, ik ben al gewoon super tevreden dat wat haast onmogelijk leek toch niet zo onmogelijk blijkt te zijn. Ik krijg al voldoening van het feit dat ik het systeem heb kunnen gebruiken in mijn voordeel, ha! Nu zullen we zien wat de toekomst brengt hier. Eerst nog wat feedback ontvangen van mijn Amerikaanse cv, dat ziet er toch een beetje anders uit dan een cv voor de Belgische markt. Het verschil zit hem voornamelijk in hoe je wat schrijft, de inhoud is pretty much the same. Ik ben eigenlijk enorm nieuwsgierig naar de manier van recruiting hier, als HR person solliciteren is altijd wat raar, al denk ik dat het voor de andere kant van de tafel nog een beetje vreemder is want ja als ik een interview afleg kan ik het niet laten om de andere zijn strategy te analyseren. En ‘oh my god’ ik ben al wat tegen gekomen, amai amai, soms kan je het zelden een interview noemen, lijkt het meer een promo monoloog te zijn van een of andere egocentric manager dan een interview. Het is snel heel duidelijk wanneer je een pro voor je hebt en wanneer je een amateur voor je hebt.

Ik zal in ieder geval serieus nerveus zijn voor het eerste interview want ik denk dat mijn visie een beetje botst met de algemene Amerikaanse cultuur, we zullen snel moeten aanpassen aan die (naar mijn mening) krampachtige bureaucratic cultuur die er in vele firma’s heerst. We zien wel, misschien later wat meer daar over.

Tijd om te gaan slapen en morgen van mijn zonnige zondag te genieten.

Het is vandaag maandag en normaal gezien zit ik nu in de les naar de meest ‘boring teacher ever’ te luisteren in licht comateuze toestand. Het is een kunst die eens onder knie in vele situaties goed van pas komt, slapen met de ogen open. Vandaag is het helemaal anders, ik zit thuis achter mijn computer en plots valt het me te binnen, ik heb nu minimum een dag extra in de week. Normaal ging ik 9 uur per week naar de les, dan nog het heen en weer rijden, de taken, de voorbereidingen enz. Ik denk dat ik nu ongeveer 2 dagen in de week win aan tijd, wat fantastisch is. Het leven is weer wat meer normaal, we kunnen weer samen eten, er is tijd om te strijken, enz.

We zullen zien wat er ons te wachten staat, het zoeken naar een job is al een beetje van start gegaan maar aangezien ik mijn OPT nog steeds niet heb kan ik niet echt voluit gaan. I’ll keep you posted.