Het is hier een beetje warm geworden de laatste dagen, puffen en zweten is de boodschap. Vandaag zitten we op 36 graden C.
Twee weken geleden zei ik nog tegen Stefaan hoe content ik was dat het nu zoveel minder warm was dan vorig jaar, ik had het beter niet gezegd. De zomer is hier doorgebroken, ongelooflijk, sinds een paar dagen is het nu echt ver in de 30 graden en dat is zeer warm. Koken is een hele uitdaging met dit weer, gisteren ben ik een ventilator gaan halen om in de keuken te zetten. We houden het dus voornamelijk bij de microgolf en koude gerechten. We moeten niet teveel klagen ook he, we hebben goed weer. We hebben voldoende zon, dat is zeker!
De airco’s gaan volle bak, dag en nacht en ik krijg hoofdpijn van al het geronkel hier. Maar de onze blijft af, ik blijf er bij, het heeft geen zin, ik loop zo vaak binnen en buiten dat ik het erg moeilijk zou hebben om elke keer aan de warmere temperatuur te wennen. Ik heb ook van gans de zomer nog geen verkoudheid of lopende neus gehad, ik denk dat de Airco’s niet zo gezond zijn. In de les zit iedereen met een verkoudheid zijn neus te snuiten of te sniffen als een verkouden hond.
Het blijft nog even duren al ziet het er beter uit tegen mid volgende week. We zullen zien, in ieder geval is zwemmen de boodschap en buiten BBQ’en ipv binnen te koken. Moesten we kunnen zouden we graag wat delen met Belgie! Dit weekend is het Labor Day, maandag is een vrijaf. Niet voor Stefaan die wordt op zaterdag en maandag verwacht, we zien dus wel waar we gaan puffen. Deze avond is er bezoek uit Belgie. Eens luisteren wat zij van de temperaturen vinden!
Gisteren was ik aan het wandelen over sunset strip en heb ik deze ster gespot! Altijd met mijn kleine camera in aanslag, ik kon nog net op tijd een foto trekken. Al probeerde ze weg te rennen en riep ze vunzige woorden naar me, ik was snel genoeg! KLIK!
The new young hot celebrity in town, hotter then Victoria Beckham and sweeter then pineapple pie, ik weet juist niet hoe ze noemt maar de pers was voltallig aanwezig en iedereen wou een shot.
Ze ging niet vlotjes op de foto, ik heb haar al een paar keer zien rennen door Hollywood, ik denk dat ze loopt met een start to run programma ofzo, ze is hip, cool en snel, maar ik mis haar steeds…
Het is zeker, denken we toch, onze fitness hier op de hoek zei ons een jaartje geleden dat ze gingen uitbreiden naar de beneden verdieping. Ondertussen zijn ze daar met de werken begonnen maar het zal de fitness niet zijn. Het zal een Traders Joe’s zijn, op 1 minuut wandelen van hier zal ik een supermarkt hebben. Trader Joe’s is hier zowat de hippe supermarket. Toen we hier arriveerde merkte we al snel de hype rond de supermarkt op, het marketing team van Tj’s (zo wordt het hier gezegd) weet hoe klanten te lokken en te behouden. Met hun werknemers die in Hawai shirts rondlopen en hun levensverhaal rustig mogen vertellen terwijl ze jouw items scannen en je complimenteren voor de gemaakte keuzes, straalt de ganse winkel het no pressure be relaxed principe uit. Met hun holiday logo/verpakkingen hebben ze zowat hun eigen tribe in Southern California geschapen en daarmee is deze supermarket dan ook een van de vele mooie voorbeelden van tribal marketing. De ‘hippe’ mens shopped in Tj’s, loopt met een recycle zakje rond van de winkel en zal op een feestje trots zijn Tj’s assortiment presenteren. De producten hebben het imago van gourmet te zijn, milieu vriendelijk, enz. (Ook al verpakken ze hun appels per vier in plastic bakjes).
Ja, ook ik winkel er wel eens, de verse bloemen zijn lekker goedkoop en ze hebben voor sommige producten een onklopbare prijs/kwaliteit verhouding. Ik schrijf wel voor sommige producten, want alles kan je er niet vinden. Bijvoorbeeld verse soja scheuten hebben ze niet en het is ook niet altijd zeker dat wat jij wil in voorraad is of er uber-haupt ooit nog zal zijn. Verder maken ze het met hun kant en klare muffin, green tea cake mixen, rijst schotels, enz. ook mogelijk voor de minder creatieve/kook lustige onder ons om toch trots een ‘zelfgemaakte’ creatie te presenteren. Het is eigenlijk een beetje op en top America, ze geven je dat ‘goed gevoel’ van de kleine locale superette als je er winkelt. Wie bij Tj’s winkelt is cool, hip, milieu bewust enz. Het concept werkt in ieder geval want in 2006 werd de supermarktketen door de consument als tweede beste supermarkt van het land verkozen.
Mijn schoonmoeder liet via Skype weten dat de Tj’s producten bij Aldi te verkrijgen zullen zijn volgende week of maand. Dus, go for it! Niet zo raar eigenlijk, want je raadt het nooit maar Tj’s zit in het trust fund van Theo Albrecht en dat is nu toevallig 1 van de twee broers achter Aldi. Opgestart door Joe Coulombe in 1958 met hun eerste winkel in Pasadena, nu een keten van 280 winkels en ze duiken overal in America op. Oorspronkelijk meer in 7 eleven stijl maar de concurrentie was te groot, het aangepaste concept werkt duidelijk beter.
Wat wel gezegd moet worden is dat ze hun personeel zeker niet slecht behandelen, de benefits zijn goed en ook part-time werknemers krijgen deze. Niet echt de algemene gang van zaken in America. Ach ja, mij maakt het niet uit, ik ben geen tribe mens maar het is toch wel supper handig dat het hier letterlijk achter mijn hoek komt! Ik zal dus ook snel met mijn fleurig recycle shopping tasje de straaten van West Hollywood sieren. Ik heb ook nog ergens zo een Hawai hempje liggen in dezelfde kleuren, op de openingsdag zal ik alvast zo in mijn tribe outfit gaan shoppen.
Een minder goede foto van mijn studiegenoten en mezelf, de foto is genomen door de man van Shaheen die haar naar elke les brengt en hij studeert ondertussen voor zijn eigen uitdaging, geaccepteerd worden voor Pepperdine. De mooiste universiteit van America, aangezien een gedeelte ervan in Malibu ligt met zicht op de oceaan maar belangrijker met een wereldbefaamde Master of Science in Organization Development opleiding. De 70,000 dollar die je moet neertellen was er me net iets teveel aan. Anders had ik dat wel even gedaan uiteraard, 2 jaar naar school en dan 12 uur per dag 6/7 gaan werken. Je zou toch niet twijfelen zeker!
Maar goed Shaheen is dus uiterst link, naast haar Srabanti, dan ik en dan Eva. India, India, Belgie, China. Srabanti is getrouwd met een Amerikaan, heeft een MBA in HR van India maar die is blijkbaar niet goed genoeg. Zij heeft dus wel een greencard maar komt het ganse certificate programma doen om werk te kunnen vinden in HR. In de nacht is ze een games chick en in de weekends werkt ze bij een bank op de klanten service. Eva is hier met haar man, die is tandarts en zit in een uitwisselingsproject met UCLA medical. Een super vrolijke meid, 26 jaar en een dochtertje van 22maanden … dat nog in China is. Jawel, alle mama’s die hier meelezen krijgen nu waarschijnlijk de tranen in hun ogen. Zij hebben hun dochtertje in China gelaten, omdat dat blijkbaar voor de ambassade een zeer goede reden (zekerheid) is dat ze na het project terug naar China gaan. Of dit in de praktijk echt de enige oplossing is weet ik niet, maar moest het zo zijn zou ik daar toch een aantal ethische vragen bij durven stellen. Hier begrijpt niemand het en nu vertelt ze het tegen niemand meer want mensen veroordelen haar als mama. Ik heb het recht daar niet toe want ik heb zelf geen kinderen en heb geen idee wat het is om moeder te zijn. Wel weet ik dat ze haar kleine pruts begint te missen, ze is nu 1.5 maanden in de US en ik denk dat ze toch nog zal proberen om haar kleine engel hier te krijgen. Het meisje blijft nu bij Eva haar ouders en ze bellen met de webcam elke dag. Eva gelooft er sterk in dat het certificate programma een goede aanvulling is op haar Master in English en dat de toekomst er voor haar gezin beter zal uitzien na deze opleiding.
En zo hebben we elkaar allemaal gevonden op de campus van UCLA, werken aan/voor een betere toekomst. Of die er zal komen met een extra diploma is niet zeker, dat het beter is dan altijd thuis zitten dat wel en dat het gezond is om altijd maar te blijven leren daar ben ik ook zeker van. En, ik moet zeggen, ik heb al drie fantastische mensen leren kennen. We delen onze ergernissen over de alledaagse botsingen met/in een andere cultuur. Over de soms veroordelende behandeling die we krijgen omdat we immigranten zijn, discriminatie noem ik het niet omdat dat te zwaar zou zijn. Het zijn de blikken, de onwilligheid om je te proberen te begrijpen als je het meest bruikbare woord niet kent, enz. We nemen wel actief deel aan de lessen uiteraard, ook al is ons Engels minder goed en kijken sommige studenten zeer bedenkelijk onze richting uit als er job applications worden uitgedeeld. We zijn er, even volwaardig als de andere, op onze eigen kosten, erg gemotiveerd en met een doel voor ogen. Ik denk dat dat een mooie gezamelijke interesse/ervaring kan zijn voor een prachtige vriendschap die aan het groeien is.
Net terug van de les, accounting, het wordt moeilijker elke les. Volgende week starten we met de HR metrics. Mijn 4 jaar statistiek zal van pas komen hoop ik. In Legal leerde we dat je in de US niet verplicht bent om vakantiedagen te geven. Samen met China, de enige twee landen waar het zo is, denk ik. Uitgezonderd een aantal derde wereld landen waarschijnlijk. Dus elke dag die je krijgt is een gunst, bij Sony geven ze er 10 denk ik, op te bouwen gedurende de werkperiode. Hetzelfde met de befaamde sick days, maar die krijg je in het begin van het jaar. Eigenlijk een beetje extra verlof want je moet geen medisch bewijs afleveren. Je belt gewoon in de ochtend dat je ziek bent. Ik schrik er toch van hoe weinig betaalde dagen je hier hebt. Je kan in California 88 dagen krijgen voor zwangerschaps gerelateerde ‘ongemakken’ maar betalen doen ze je niet. Het zelfde met een soort van familie verlof (12 weken per 12 mnd na 12 mnd) FMLA noemt dat, ook handig maar geen betaling, geen paycheck. Wel leuk voor de papa’s die het zich kunnen permitteren want baby bonding is een geldige reden! Het enige wat ze garanderen is dat je een vergelijkbare job krijgt als je het werk hervat.
Ik begin toch te denken dat je hier heel wat belastingen moet betalen voor wat je maar terug krijgt. Wel geen 21% btw maar 8, dat scheelt. Met de nieuwe regel in tax berekening geef je maar beter je inkomen uit Belgie hier in de US niet aan, absoluut illegaal dus niet doen, maar door de nieuwe formule verlies je enorm veel.
Enfin, we hebben de uitslagen van de tests gehad, drie A’s, ben content, volgende week alweer een test en 3 vakken kiezen voor de volgende quarter. Vandaag met de auto naar UCLA geweest, de auto van Jan. Die moest snel naar Belgie voor een familie noodgeval en ik heb hem met zijn wagen gebracht tot LAX. Het heeft me ongeveer 15 minuten gekost om die auto na de les aan de praat te krijgen. En dat is omdat ik een heel slechte gewoonte heb. Ik draag mijn gordel bijna nooit hier in de US. Heel dom, in Belgie deed ik het echt bijna altijd, hier gaat het niet snel genoeg vooruit in het verkeer. Slecht excuus maar dat is de reden. De auto van Jan start blijkbaar niet als je je gordel niet vast geklikt hebt! Dat was even zoeken, wat later heb ik ook ontdekt dat je hem van binnen op slot moet doen en niet van buiten met de sleutel, Jan bedankt voor de tips he!!!
Ik krijg hier de vraag om gerechten met beef op te schrijven, maar ik eet bijna nooit rood vlees. Dus doe ik een oproep aan mensen die mijn blog lezen. Als er iemand beef beef gerechtjes heeft die hij/zij wil delen, zet maar in een comment en dan zal de dame in kwestie het wel weten te vinden. Ik eet voornamelijk kip, kalkoen en vis. Als ik je daar mee kan helpen, zet ik graag zo eens iets op mail. Succes in ieder geval met de zoektocht! Mooooooeeeeeeehhhhhhhhhhhhh!
Vrijdag rustig en stiekem aan mijn verjaardag begonnen met wat klusjes hier in het appartement. Een nieuw grastapijt op het balkon, plinten schilderen enz. Het zag er naar uit dat er niet teveel mensen wisten dat het mijn dagje was. In Merksplas zat de familie rond de tafel met Belgisch gebak en ik mocht van hier toekijken via de webcam. Heerlijk gebak, maar niet voor mij!
In de namiddag kreeg ik een mail van Barbara die blijkbaar wist dat het mijn verjaardag was en een paar uurtjes later was alles in kannen en kruiken. Een etentje hier, een flesje bubbels en heel wat fun. Ik kreeg een prachtige groene vaas (zonder krassen of vingerafdrukken), Ilse en Barbara hebben blijkbaar heel wat werk gehad met de ‘inpak service’ dame van de winkel om die vaas daar geheel zonder schade buiten te krijgen. Het is dus een vaas met een verhaal!
Zaterdag zijn we na lang twijfelen Barbara en Peter gaan vergezellen op Mt. Pinos om naar de vallende
sterren te gaan kijken, onze nieuwe tent is daar ideaal voor want de gehele bovenkant is in gaas. Het was een luxe met ons airbed, lang kon ik echter niet wakker blijven en na een aantal vallende exemplaren ging het licht bij mij uit. Toch erg van genoten want de frisse buitenlucht doet zo’n goed. Zondag stond kite-surfing op het programma maar het is er niet van gekomen. Dit weekend misschien wel. Het was een super tof weekend in ieder geval en nu op naar de 32.
We zijn weg naar San Diego voor de laatste dag van Sigraph.
Deze nacht wakker geworden van een aardbeving, alles inorde, geen schade. (Misschien wat schade aan Stefaan zijn hart want diene is met een gigantische gil wakker geschoten!)
Morgen meer,….
Ik heb een nieuw design gemaakt voor de blog, de header moet ik dan uploaden en nu merk ik dat mijn blog al de headers die ik uitprobeer blijkbaar toont. Sommige zijn echt niet goed en de twee waar ik tussen twijfel komen er bijna nooit op. Als je zo een lelijke krijgt, druk maar wat op F5 dan krijg je misschien iets beters te zien. Het zal hier weer even een kermis zijn met de look/thema van de blog. Wachten tot deze avond denk ik, als Stefaan thuis is, die weet wel wat gedaan.
Ik trek naar de gym en poetsen is de opdracht voor vandaag, met de examens was dat er niet van gekomen.
Als ne mens zich maar amuseert he!
Dit weekend trokken we naar Goleta, normaliter moesten we daar rond 12.00 u zijn voor een brunchke bij Evy en Bram maar omdat we zeer moeilijk uit ons bed geraakte, nog moeilijker van de ontbijttafel weg geraakte en dan nog moesten douche en onze zakken maken, kwamen we met rode wangen en een slecht excuus heel wat te laat toe in Goleta. De tocht was ook langer dan voorzien, er waren feesten in Santa Barbara en het verkeer zat behoorlijk vast. Gelukkig waren Ilse, Marcus, Barbara en Peter wel op tijd en kon de brunch alvast van start gaan zonder ons, Jan en Colin want die zaten bij ons in de caravan.
We waren nog nooit bij Evy en Bram geweest en het was een absoluut succes! Ze wonen op 10 minuten wandelen van de oceaan waar we hebben kunnen zwemmen en dolfijnen ons kwamen vergezellen (op een afstand weliswaar). Er zit daar olie in de grond, best een aardig fenomeen om dat op je voeten en achterwerk te vinden! Maar onschadelijk en zeker geen pretbederver. Ilse en ik hebben ontdekt dat een bikini na 6 jaar (diene van Ilse na 1 jaar) zijn elastische kwaliteit verliest, broekjes stevig vasthouden bij elke golf! Nadat we terug waren hebben we dan een BBQ gedaan aan het zwembad, gebubbeld in de jacuzzi en super lekker gegeten. Bram the Partyman kent er wat van! Met de vlam in de pijp is het eten op geen tijd klaar, alle Amerikanen lopen naar huis wegens brandgevaar en wij zaten gezellig te smullen van al het lekkers dat voor ons voorzien was. Afsluiten doen we met een (straffe) Irish Coffee en wat ijs. Daarna met z’n allen onder de wol, opblaasbedden in de living en Stefaan en ik buiten met de slaapzak, zalig!
Het is daar trouwens zeer mooi waar Evy en Bram wonen, we zijn in de ochtend gaan ontbijten in de Brown Pelican. Een super stevig en zalig ontbijt genomen met zicht op de oceaan uiteraard. Daarna terug richting Los Angeles, tevreden en content!
Van studeren kwam er niet veel in huis en de resultaten van de test van vandaag zijn af te wachten, het viel nog mee vond ik voor de tijd die ik investeerde maar de beste test ooit zal het niet zijn. Geen seconde spijt want het was een super tof weekend en we hechten nu meer belang aan genieten! Bedankt Evy en Bram voor de organisatie!
PS: bij Ilse nog meer info en pics.