In Belgie zal het bijna vakantie zijn en ik ben hier net begonnen met mijn eerste quarter. Het is weer zover, Hilde is weer aan het studeren. Vroeger wou ik niet naar school en zeker niet studeren, ik kon niet snel genoeg met mijn mountain bike terug naar huis fietsen om te gaan sporten of te spelen. Uren knotste de volley bal tegen de buitenmuur van de keuken. Sinds ik de kaap van 18 haalde vertrok ik thuis richting Antwerpen met de woorden:’ En nu zullen we er eens serieus aan beginnen voor de komende 6 jaar.’. En dat gebeurde ook, wel nooit gedacht dat het allemaal zou lukken en zeker nooit gedacht dat ik nog aan een Amerikaanse universiteit zou studeren. Sinds maandag ben ik toch full time student op UCLA, een enorme campus en echt mooi, veel groen en veel interactie. Een ontspannen sfeer van jonge mensen die in jogging/sport outfit naar de les trekken, flipflops, gigantische zonnebrillen, gsm’s, het californische plaatje is hier compleet.
Ik ga in de avond, drie avonden in de week en ik heb de indruk dat met al het huiswerk dat we krijgen het inderdaad equivalent is aan een full time. Ik zie al verschillen met de Belgische manier van lesgeven maar het is uiteraard nog te vroeg om conclusies te trekken. Negen maanden lang zal ik 3 vakken per quarter doen en dan hopelijk een Certificate halen in Business Management with a professional designation in Human Resources. Lange title voor een HR management opleiding. Van waar de keuze voor deze richting, dat leg ik later misschien wel eens uit maar op dit moment was het de meest logische keuze. En zo zit ik nu dus 3 keer in de week op de bus, eigenlijk 2 keer want voor maandag heb ik al een medestudente die me thuis afzet versiert. Die dame woont 1 straat verder dan wij, wat is de kans in een stad als Los Angeles dat je daar naast zit in de eerst les? De busrit is absoluut geen probleem een 20 tot 30 minuten naar en een 15 minuten terug. Niet de moeite om een wagen voor te kopen en ik wil ook echt milieu bewust leven. Het zal wel wennen!
In ieder geval was het positief, de docenten houden het graag luchtig denk ik zonder afbreuk te doen aan de inhoud van het vak. Ook al wat leuke ontmoetingen met vrouwen in dezelfde situatie als ik zelf, dat schept onmiddellijk voldoende stof om over te praten. Ook mijn weken zijn nu echt gebroken. Het huishouden moet ik wat herregelen want ik eet nu ’s middags warm en dan gaat er een voorraad in de ijskast voor Stefaan. Ik heb het wat drukker over dag en dan wordt een mens een stuk efficienter, dat doet deugd. De eerste studeer week sluit ik positiever af dan verwacht, het voelt alsof het de juiste keuze was.
Zo, lezers, dat was de eerste post van een nieuw begin. Ik blijf bloggen, we zijn er weer en hopelijk tot snel!
slopwel,