Archive for January, 2007

Baaldag 24/24

10.00PM

Vandaag is gestart als een baaldag. De koffie was te slap en ik geraakte al niet echt wakker deze ochtend. Als een robotje maak ik het ontbijt klaar want dat is een routine ondertussen. Stefaan snurft rond op het internet naar nieuwsjes. De droogkast die gemaakt zou moeten zijn, is niet gemaakt en dus is de was weer eens veel te heet gedroogd in de trommel, uren aan een stuk want het machien springt niet af. Terwijl wij uiteten waren stond het dus maar te drogen en drogen drogen. Ik haat het als er een sticker hangt “al dryers are repaired” en dat blijkt dan toch niet zo te zijn. Slecht voor de kleren en ik baal dus…

We vertrekken nu naar ons wekelijks breiclubje, we zien wel wat dat geeft. De zon schijnt, zo erg zal het dus allemaal wel niet zijn?

3.00PM

Het is dus echt een baaldag, de zon is er trouwens ook niet maar er is regen! Bij het breien blijk ik de verkeerde naalden genomen te hebben en dus opnieuw beginnen was de boodschap, dan heb ik de deur van de auto toegedaan met mijn buurmeisje haar voet er tussen. Ik blijf vanaf nu binnen en ik hoop dus echt dat ik vandaag niets meer verkeerd zal doen lopen. Straks naar de gym, hopelijk vliegt het wiel niet van mijn spinning bike.

pfffff, nog een paar uren en de dag is voorbij denk ik dan.

5.00PM

Het gaat weer wat beter, heb volgens de instructies op de verpakking van Starbucks koffie gemaakt en hem 2x door de filter gegoten om hem wat straffer te maken.
Wat minder melk en hupla.

Het oranje mutsje hierboven en naast heb ik vandaag ook kunnen afwerken en dat gaat morgen op de post naar een dikke vriend in Belgie. Toch iets dat gelukt is vandaag!

9.30PM

Ben niet in de fitness geraakt, morgen ga ik samen met Stefaan. Dat wordt dus vroeg uit onze nest en ik ga er voor vanavond een einde aan breien, haha! Niets in brand geschoten tijdens het koken en al bij al viel de dag dus nog mee. Alhoewel ik hoop dat het morgen wat plezieriger opstaan zal zijn.

Slopwel,

Regen op de achtergrond.

Gisteren kwam het plezier op een regenachtige namiddag uit Belgische hoek in Passadena. We waren uitgenodigd bij Nele en Kurt samen met nog ‘wat’ andere Belgen. En ook al ken je elkaar dan niet echt, met Belgisch bier op tafel, de beste pralines die ons kleine landje te bieden heeft jet fresh overgevlogen en regen tegen de ruiten, kan het toch niet anders dan een geslaagde namiddag worden. Voor de lekkere taart moet er dan vooraf wel een half uurtje gereden worden, ze smaakte minstens even goed dan dat ze eruit zag. Geen felgekleurde glazuur figuurtjes maar een stijlvolle frambozen/chocomousse taart waar ik maar al te graag mijn dessertbordje voor in de lucht stak. Met de charmes van een Vlaamse gastvrouw, homemade koffie van Starbucks, home delivery cheese pizza, Belgische bieren, Vlaamse humor en de gezelligheid van een gevuld huis waar kinderen naar de tafel komen gerend om een stukje zoetigheid te stelen, vloeide de Vlaamse en Amerikaanse werelden moeiteloos door elkaar. Of hoe de leuke momenten in het leven uit de lucht komen gevallen,… het regende op de achtergrond.

The expat’s superwoman.

Een tijdje geleden las ik in het maandblad Psychology Today een artikeltje over een wetenschappelijk onderzoek naar expats. Over 8 jaar tijd hebben ze een 250 mensen gevolgd. Mensen die verhuizen naar het buitenland vanwege professionele doeleinden. Ik was uiteraard geinteresseerd aangezien we dit avontuur zelf aan het beleven zijn en ik ging met Schanulleke op literatuuravontuur naar meer info.

Zoals we allemaal wel weten zijn er de ups and downs. Zo’n 25% van de expats keert vroegtijdig terug, diegene die blijven hebben meestal een zeer positieve ervaring. Ze kunnen de verschillen die er zijn sterker waarderen. Een kenmerk dat bij alle succesvolle expats terug te vinden is is nieuwsgierigheid in de wereld en voor dingen. Ze willen nieuwe dingen leren kennen en begrijpen. De ‘learning oriented’ expat is veel succesvoller dan de ‘performance oriented’.
Want deze laatste zijn erg gevoelig/kwetsbaar voor negatieve ervaringen.
In deze (weer te lange) post wil ik het niet over de mannen en vrouwen hebben die hier zijn om te werken maar over de mannen en vrouwen die hen hebben vergezeld op deze trip. Vandaar de titel. Want naast de culturele shock gaan deze trouwe levensgezellen blijkbaar door een heel andere shock ‘the accompanying spouse shock’. De job wordt opgezegd, de centen komen niet meer op de rekening, je wordt totaal afhankelijk en bovendien laat je je vrienden en familie achter. De rollen die we hebben verlaten we en veranderen. De echtgeno(o)t(e), de beste vriend(in), de dochter/zoon, de zuster/broer enz. Maar het belangrijkste is dat na al de heisa van het verhuizen, je daar zit in dat vreemde land en vreemde huis/appartement. Die eerste dag dat de man in de ochtend vertrekt naar zijn werk en (indien je er hebt) de kinderen op de bus richting school stappen, blijft ‘de andere partener’ achter thuis. De eerste dagen/maanden is er heel wat te doen maar dat zorgt niet altijd voor voldoende afleiding. Integendeel, bij ons was het zo dat je dan moet gaan zoeken naar iets om te wonen. Je moet tellen en rekenen om een deposit te kunnen betalen, er moest een auto gezocht en gekocht worden en er moesten meubelen gekozen worden. We hadden 1 maand de tijd want daarna vielen alle voorzieningen van de firma weg. En dit is niet altijd even eenvoudig in een nieuw land waar nieuwe wetten en regels van toepassing zijn en waar niemand je helpt. Dan heb ik het niet alleen over wat er op papier staat maar ook over hoe mensen met elkaar omgaan, hoe en waar je correcte informatie kan verkrijgen en waar je moet zijn voor welk papiertje inorde te brengen. Nu valt het zoeken naar informatie al een stuk beter mee dan vroeger toen er nog geen internet was. Maar het blijft een harde noot om te kraken als je naar de andere kant van de oceaan trekt. De nieuwe rollen die je krijgt zijn ook niet altijd de rollen waar je jezelf onmiddellijk in kan terugvinden. Het gezelschap op/voor feestjes, het huishouden, de adminstratie, de financien, de reisleider en de gastvrouw. Niet alleen voor collega’s en nieuwe vrienden maar ook voor bezoek. Er wordt heel wat van een expat partner verwacht en te vaak zijn ze te streng voor zichzelf, willen ze superwoman of superman zijn. Ze willen al die nieuwe rollen perfect invullen en vergeten daarbij wel meer dan eens aan zichzelf te denken.

Gnomon

Les 2 is achter de rug en mijn eerste 5 seconden projectje is ook bijna af. Ik denk dat ik reeds heel wat gedaan heb op een paar dagen tijd. Ik ben vrijdag voor de eerste keer naar het Lab geweest en daar heb ik een groot scherm om op te werken en een intuos wacom tablet. Ietsje pietsje beter dan mijn eigen Wacom tablet. Vooral het groot scherm is stukken handiger dan mijn klein laptop schermpje. De les was een beetje een teleurstelling vandaag, de leraar had bijna geen oog voor ons huiswerk en drie uur lang werd het ene menu na het andere in ‘onze strot geramd’. De leraar die de klas normaal geeft heeft afgehaakt en de leraar die we nu krijgen is duidelijk niet voor de 100% geengageerd. Ik wacht gewoon even af of de volgende les weer wat leuker is want vandaag was het eigenlijk beter geweest om gewoon een training DVD te bekijken. Maar goed. Ik heb al veel geleerd, voornamelijk door naar het lab te gaan vrijdag en door Stefaan uiteraard. Zonder hem zou dit niet zo vlot lopen. Voor mij een enorm geluk voor hem een extra job want elke avond heb ik dus vragen over waarom dit of dat niet werkt en hoe ik dit of dat moet doen. Deze week is de opdracht roto en motion tracking. Voor wie een beter idee wil krijgen over wat ik nu juist leer, klik eens op de volgende link. Zoek naar de verschillen tussen het bovenste beeld en het onderste. Het bovenste is de filmset en het onderste is hoe je het op het scherm te zien krijgt. Het zal nog wel even duren voor ik op dit niveau zit, als ik er ooit zal geraken, maar dat is wat ik dus tracht onder de knie te krijgen. http://www.fxshare.com/gallery/composits/YMCA-Baseball-Team-374.html

Ik zal ook eens wat uploaden, dingen die ik maak. Al is dat nu niet echt de moeite om te laten zien. Rollende balletjes, een zon die ondergaat en de kleuren van een beeld doet veranderen enz. Het is allemaal zo snel voorbij, 5 seconden en daar werk je dan een 3 dagen aan. Gelukkig zal dit met wat oefening een stuk sneller gaan. In ieder geval zit ik morgen weer achter mijn computer in het donkere lab. Geen ramen en weinig licht, zodat je beeld/kleuren zo zuiver mogelijk ziet. Het doet deugd om dan elk uurtje eens buiten naar de zon te gaan kijken, want die schijnt hier nog altijd. Moest ik de foto’s niet gezien hebben van bevrozen appelsienbomen, ik had het nooit geloofd. Dit staat aan onze voordeur te bloeien en ik kon het uiteraard niet laten om er mijn macro op te zetten, het is winter in L.A.?

Ongelooflijk!

The violent mind.

Ik heb criminologie gestudeerd en zo nu en dan doe ik er ook eens wat mee, neen ik ga morgen geen bank overvallen. Dat leer je daar niet. Wel schrijf ik bijvoorbeeld eens een post (bijna een artikel gezien de lengte) over de anatomie van agressie. Hersenen en criminaliteit, voor mij een zeer aantrekkelijk onderwerp, een fascinatie die groeide tijdens mijn studiejaren. Misschien niet voor de vermoeide lezer die een kort en vrolijk verhaaltje had verwacht. Maar ik probeer het zo ‘gezellig’ mogelijk te houden. Hopelijk lees je tot het einde want ik durf al eens kritisch denken als het over dit onderwerp gaat en hopelijk kan ik ook jou aan het denken zetten. Hier gaan we dan…

Al eeuwen proberen we te begrijpen waarom iemand criminaliteit pleegt en wat we eraan kunnen doen, we willen het kunnen controleren en liefst van al voorkomen want voor de slachtoffers en de familie is het een zeer traumatische gebeurtenis en hulpverleners staan vaak zeer machteloos. Een veilige maatschappij voor jong en oud, utopie of haalbaar? Er bestaan best wel wat theorieen over criminaliteit, sluitend is er geen enkele denk ik persoonlijk. Criminalitiet is een probleem dat je multi-disciplinair dient te benaderen. Nooit is er maar 1 oorzaak, het is altijd een samenspel van factoren door de tijd heen, nature versus nurture is ook onderdeel van het eeuwige steekspel. Nature zeg ik want al lang denkt men dat sommige onder ons meer (genetisch) voorbestemd zijn dan anderen. Lombrose was de eerste denk ik die erover begon. Hij vond uiterlijke kenmerken die ‘de criminele man’ typeerde. Ook deed hij onderzoek op de hersenen/schedel van criminelen en vond hij abnormailiteiten in hun hersenstructuur. Als je het nu leest is het allemaal lachen uiteraard, lange armen of sterk ontwikkelde kaken, je zal er maar mee geboren worden. Minder lachwekkend is het onderzoek dat hij uitvoerde op de hersenen, niet zijn bevindingen maar de idee van het in de hersenen te gaan zoeken was blijkbaar toch nog niet zo gek.

Ook hier staat de wetenschap nog niet super ver, neurologie endergelijke evolueert en steeds opnieuw worden feiten herschreven. Toch zijn een aantal bevindingen het meer dan waard om over na te denken.
Recent onderzoek heeft uitgewezen dat er wel degelijk een aantal afwijkingen/abnormaliteiten te vinden zijn in de hersenen die een belangrijke factor kunnen spelen bij het al dan niet vertonen van gewelddadig gedrag. Let op dit gaat over gewelddadige daden, geen snoepjes dief in de lokale supermarkt. De grootst determinerende factor voor gewelddadige criminaliteit is het mannelijke geslacht. Vrouwen onder ons moeten niet te snel juichen want van nature uit zijn vrouwen niet minder agressief maar ze zijn minder direct in hun agressie. Ook minder sterk vaak, wat maakt dat ze meer ‘onder de gordel’ werken. Bij zeer gewelddadige daden merken we vaak dat de dader het graag anders had gezien maar niet het gevoel heeft zichzelf onder controle te hebben. We moeten dan ook een onderscheid maken tussen impulsieve daden en geplande daden (psychopaat). Bij de impuls daden merken we dat de dader zich moeilijk kan bedwingen en na de daad soms spijt heeft van zijn gedrag. Uit onderzoek is gebleken dat er afwijkingen te vinden zijn in de orbitofrontale cortex (gelegen in de prefrontalekwabben) en afwijkingen in het Limbisch system (gelegen in de temporaalkwabben en voornamelijk van belang bij emoties, angst, agressie enz). Om het niet te ingewikkeld te maken, wanneer de communicatie tussen deze beide delen niet goed verloopt dan blijkt er meer kans op een agressieve persoonlijkheid/persoon. De orbitofrontale cortex is namelijk het deeltje in de hersenen dat instaat voor het maken van beslissingen, impulscontrole, sociaal gedrag enz. Aan de andere kant regelt het limbisch systeem met de amygdala (agressie en angst), hypothalamus (hormonen en oa. hartslag, sexuele opwinding, honger, slaap enz.) en de hippocampus (vorming langetermijngeheugen) voor een groot deel ons gevoelsleven/emoties. Nu kan elke mens met gezond verstand al raden waar dit op uitdraait, als de communicatie tussen deze twee hersengebieden niet goed verloopt dan loop het dus mis. Impulsieve daden die uit een pure agressie worden aangestuurd. Uit PET onderzoek is gebleken dat bij moordenaars die uit een impuls doden hier een lagere graad van activiteit is t.o.v. bij de ‘normale’ mens. Niet bij de psychopaat, bij hen werken de frontale hersenen zelfs beter. Ook zijn er afwijkingen gevonden in elk van de drie ‘delen’ van het limbisch systeem. Emotionele informatie wordt niet correct verwerkt en de orbifrontale cortex dat normaal als laatste controle middel werkt, faalt. Bij de psychopaat zou de oorzaak vermoedelijk voornamelijk in de amygdale te zoeken zijn, wat zou leiden tot een minder goede sociale integratie, weinig empathie en minder schuldgevoel.

Gelukkig wordt niet iedereen met de minste afwijking in deze delen van de hersenen een agressieve dader. Ook andere factoren spelen een determinerende rol. Bijvoorbeeld de afscheiding van hormonen, in het bijzonder testosteron. Dit kan of biochemisch zijn of door omgevingsfactoren. Ook hier weer zullen we moeten concluderen dat iemand zijn kinderjaren een belangrijke rol kunnen spelen. Een samengaan van deze drie factoren is wel bijna zeker een situatie die zeer ontvankelijk is voor een agressieve persoon of een anti-sociale persoonlijkheidstoornis.

Maar niet iedereen met een verschrikkelijk verleden of hoog testosteron gehalte wordt een gewelddadig iemand. Sommige leiden een normaal leven. Er is dus hoop maar dit is ook tegelijkertijd zeer onrustbarend want in hoeverre kan je zeggen dat iemand met een afwijking in zijn hersenen, een natuurlijk hoog testosteron gehalte en een slechte kindertijd nog over een vrije wil beschikt om geen agressief gedrag te plegen. In hoeverre is iemand nog verantwoordelijk voor zijn daden als genetische of medische oorzaken aan de grondslag liggen van het probleem. Wat gaan we nu doen, iedereen scannen en kijken of er een crimineel tussen zit en dan? Opsluiten, begeleiden in een systeem waar er al jaren geen geld is en wachtlijsten zijn van meer dan een jaar. Wat gaan we doen als de wetenschap kan bewijzen dat sommige mensen genetisch voorbestemd zijn om agressief te zijn? Ze naar een eiland verschepen omdat we allemaal bang zijn? Als iemand geen vrije keuze heeft, waarom zou je dan straffen of achter vergelding zoeken? Wat met de aansprakelijkheid zoals we het nu kennen in ons strafrechtsysteem? Opsluiten of begrip tonen en begeleiden, behandelen?

Schanulleke.

Mijn kleine (f)laptop noemt Schanulleke. Een naam die ik eigenlijk zomaar heb gekozen, mijn auto noemde ik vitamientje en om in de familie te blijven… Wat eerst een gewone grappige naam was lijkt toch meer te zijn dan dat. Ik vroeg me vandaag af waarom ik mijn computer eigenlijk zo noem. En dus ging ik op zoek naar een foto van Schanulleke en ik leerde veel! Schanulleke was namelijk de beste vriendin van Wiske. Ze bengelde altijd aan haar hand. Eigenlijk was Schanulleke van adelijke afkomst, opgevuld met zaagsel van een in een boom omgetoverde prinses. Je ziet de gelijkenis waarschijnlijk al met mijn MacbookPro. Zij bengelt de laatste tijd altijd aan mijn handen, het is een Mac wat voor velen the Royal one is. Het is zeker een vrouw want soms is ze zo koppig dat er niet mee te werken valt en het uiterlijk is duidelijk belangrijk als je naar het design kijkt. Schanulleke bracht niet alleen vreugde en vriendschap maar ook zorgen. Ze geraakte in allerlei benarde situaties en dan moest Wiske op avontuur om haar te redden. Nu ja, mijn Schanulleke en ik zitten ook in een avontuur, het noemt After Effects en het is liefde maar ook zorgen. Soms denk ik dat ik haar moet redden want als ik iets render dan reutelt en klaagt ze. We zullen zien hoe onze vriendschap zal eindigen…

Interval training het nieuwe super dieet?

Minder lullen en meer doen. Ik kan het niet anders verwoorden, wie wat kilo’s wil verliezen kan er zeker van zijn dat interval training werkt. Ikzelf ben er nog maar net aan begonnen maar ik merk aan vele mensen rond me dat het een
ideale manier is om snel conditie en spierkracht op te bouwen is. Ik zweerde erbij om langere inspanningen te leveren met een minder hoge intensiteitgraad. Omdat je je reserves maar begint te verbranden na een 30 minuten en ik dus de bedoeling had conditie op te bouwen en vet te verliezen. Door te sporten kweek je meer spieren en spieren verbranden, dat is dus wat je nodig hebt als je je lichaam wat wil updaten/upshapen.

Nu blijkt echter dat interval training een enorme gewichtskiller is, je valt er sneller van af dan met langdurige inspanningen te leveren. Didn’t make sense to me, je gaat voor een korte tijd helemaal over je krachten eigenlijk. De bedoeling is je lichaam echt in shock te brengen. Zo verleg je je grenzen en zal je fitness niveau snel stijgen. Je kan lopen, zwemmen, fietsen of spinnig doen. Het misterie is dat je metabolisme een kick krijgt die tot 24 uur kan duren! Je verhoogt je metabolisme gedurende de ganse dag, zoals je dat met een ontbijt in de ochtend kan doen trouwens. Geen ontbijt nemen maakt dat je lichaam je metabolisme verlaagt, minder verbranding en energie dus, minder reserves die je opgebruikt. Mensen die al jaren op een plateau zitten wat gewichtsverlies betreft geraken eindelijk voorbij dat getal door intervaltraining. Je kan met korte of lange intervals werken. Wel moet je helemaal tot het uiterste gaan, tot je buiten adem bent en dan herstellen tot dat je hart weer normaal doet en je weer rustig kan ademenen. Je moet jezelf dus meer dan over de lijn pushen. ‘It is not a walk in the park’. De idee is dat je lichaam gewoon wordt aan de stress waaronder je het zet, dit noemt men Stress Adaptation Response, meestal na een 8 tot 12 interval sessies. Dan moet je dus opnieuw harder gaan, langer of korter met weerstand of hills. Want opnieuw dient het uitgedaad te worden teneinde verbetering/voortuigang te bekomen.

De voordelen zijn het gewichtsverlies, de snelle vooruitgang van je fitness level, het feit dat je minder tijd dient te spenderen in the gym en het gevoel van je jonger te voelen. Daarnaast heb je minder kans op blessures ten gevolge van repititieve bewegingen. Dat jonger voelen is te wijten aan een verhoogde aanwezigheid van het groeihormoon. Een hormoon dat sterk afneemt naarmate we ouder worden. Het groeihormoon stimuleert onder andere soepele spieren en werd vroeger in the US gebruikt tegen anti-aging. Het effect hiervan is wetenschappelijk sterk omstreden en sinds een aantal jaren is de behandeling in vele gevallen illegaal omwille van de neveneffecten.

Vooraleer ik hier iemand met spieurscheuringen opzadel, opwarmen in dit geval is noodzakelijk, we spreken van bijvoorbeeld 30 seconden sprinten. Ga dus geleidelijk aan intenser en intenser. Niet onmiddellijk volledige belasting, het is niet de bedoeling dat je je spieren losscheurt. Gekende trainingsschema’s zijn Sprint 8 workouts en Momentum. Je kan er alles over vinden op het internet. En denk eraan, je moet je er gewoon goed bij voelen. Een mens heeft ongeveer 3 weken nodig om een nieuwe gewoonte aan te kweken en 6 maanden om een gedragsverandering te bekomen. So, stick with it!
En dan als afsluiter nog een quote die ik maar niet kan vergeten, het hing op de wc deur van een club waar we aan het dansen waren, ik ben bijna van ‘de pot’ gevallen van het lachen!

‘ A little bit of lipstick ain’t gonna make your butt look smaller!’.



Bron: Interval training gains on popularity, LA times, january 16,2007.

JAN.

Wie is Jan?

Kent er iemand Jan of beter misschien is te vragen of er iemand Jan niet kent? Wie Jan niet kent, weet dus ook niet wie Jan is of zou kunnen zijn. Misschien is dat laatste nog wel het belangrijkste want in het leven gaat het vaak eerder over wat we niet doen of kennen dan over wat we wel doen of kennen. Ik vraag het dus aan iedereen, wie is nu eigenlijk die Jan? Janenalleman kent wel een Jan maar wie is Jan? Wie is Jan voor u en wie is Jan voor mij? Iedereen kent toch wel minstens 1 Jan? Maar wie is de echte Jan der Jannen?

(geschreven in opdracht van Jan)

Compositing.

Vele mensen vragen zich af wat ik nu eigenlijk op de gnomon school aan het doen ben. Het is moeilijk in het Nederlands te vinden. Dit komt uit wikipedia: ‘In visual effects post-production, compositing refers to creating new images or moving images by combining images from different sources – such as real-world digital video, film, synthetic 3-D imagery, 2-D animations, painted backdrops, digital still photographs, and text.’

Het komt er dus op neer dat we verschillende bronnen (stukjes film, 3D animaties, gewone fotos, achtergronden enz) gaan samenbrengen tot een mooi geheel. In dat ganse gebeuren kunnen we heel wat effecten steken zodat het er mooi en echt/spectaculair uitziet op het scherm. Reclame uit een scene ‘verven’ door op die plaats stukjes lucht of bomen ofzo te zetten, afhankelijk van wat er het best uitziet. Soms ook gewoon achtergronden volledig maken of bijvoorbeeld in een achtergrond een wolkenkrabber plakken. Allemaal van die dingen. Het programma waarmee ik dat leer doen is After Effects, uiteindelijk zal ik ook Shake leren en zal ik voornamelijk in Shake werken. Het is echter leuk dat ik ook After Effects ken want in elk progromma zitten pro’s en contra’s. Hoe meer je er kent, des te meer je kan oplossen. Want een compositor moet vaak problemen oplossen. Niet alles is zomaar te doen door een druk op een knop. Maar daar later misschien wat meer over. De eerste les was super indrukwekkend, de studenten in mijn klas hebben allemaal een relevante achtergrond, filmschool, animator of ze zitten in het full time programma van Gnomon. Ik ben dus een buitenbeentje en ik begrijp hoeveel ik zal moeten leren als ik dit ooit professioneel wil doen. Het niveau van de andere studenten ligt echt stukken hoger en ze hebben uiteraard veel meer algemene computerkennis dan ik. Dus daar zit ik dan, tussen jonge talentvolle mensen. Ik weet nu al dat het tandenbijten zal worden, dat ik heel veel frustraties ga moeten overwinnen. Maar les 1 is voorbij en de eerste opdracht is gegeven. Tegen volgende week een 5 seconde filmpje met allemaal eigen geimporteerd materiaal en de nodige effecten. Het is dus begonnen, 5 weken onderdompeling in de wereld van computers. De wereld waar ik eigenlijk al een beetje van ken door Stefaan natuurlijk, nu zet ik er zelf mijn eerste kleine stapjes in. Het is spannend en we gaan ervoor. I’ll keep you all posted.

Hard, medium of soft?

Het is altijd wat, het perfect gekookte eitje is voor iedereen wat anders. Misschien dat dit kan helpen voor de koks onder ons die de timer wel eens vergeten te zetten of die steeds opnieuw vergeten hoe lang het nu weer precies was. Is het nu vanaf het water kookt nog 1 minuut of is het vanaf het begin 1 minuut. Opgelost nu, dit dingetje gooi je bij je eieren in het water en je moet het maar aflezen. Voor de geinteresseerden, het is te koop bij Crate&Barrel voor 6dollar.

Smakelijk!