Vorig jaar hebben ze het door de regen moeten annuleren maar dit jaar zijn ze terug met meer en beter! Overdekt en met een indrukwekkende affiche.
Drie tenten worden opgetrokken in het financial district downtown Los Angeles, een totaalcapaciteit van 10.000 personen, een courtyard waar we circus spelen en acrobatische toestanden zullen krijgen… Wat ze in LA verstaan onder een feestje. Het zal feesten worden tot 5AM locale tijd. Niet dat we hier echt voor uit onze zetel komen MAAR hoe vaak krijg je je twee all time favorite dj’s in 1set voor 6uur lang?? Niet vaak en zeker niet meer in Belgie, we zijn dus meer dan opgetogen met deze affiche. Hier zullen we zijn, hier gaan we 2007 binnen dansen tot de ‘tent’ sluit.
Archive for December, 2006
Het is ook hier kerstmis vandaag, het voelt niet zo want we zitten buiten op het terras met een fris drankje. De zon schijnt en de temperaturen zijn gestegen tot 26 graden. Stefaan is thuis tot en met volgende week maandag en we hangen rustig wat rond in ons appartementje. Dingen doen die al lang op een lijstje staan en rustig de buurt nog wat beter verkennen. Het dringt meer en meer tot ons door, binnen een paar maanden is ons avontuur misschien voorbij. We tellen rustig af, nog een paar dagen te gaan en dan verwelkomen we 2007!
X X X
Ja je bent wel degelijk op mijn kleine blog. Zoals je kan zien is er hier en daar wat geprutst aan de look van mijn blog. Nog niet definitief af, we missen nog wat graphics enz. Maar toch ga ik hem even zo laten staan. Ik moet er zelf nog aan wennen en ben niet 100% tevreden over het resultaat, misschien verander ik hem nog eens helemaal in de komende weken. We zullen zien want ik moet me voorbereiden op mijn klassen in Januari. Ik heb besloten After Effects te gaan studeren en dat impliceert heel wat lees werk. I’ll keep you posted!
Groeten Hilde

Dankuwel Sinterklaas, we genieten van de echte Belgische chocolade, hij is super lekker!
Tot volgend jaar,
Kipenskip
Het is echt waar, het is wetenschappelijk bewezen van zingen wordt je blij. Vandaag heb ik mij eens goed laten gaan op youtube, gieren vind ik dit. Pre-selecties van Idool hier in America. Ja, zien zingen maakt soms ook gelukkig! Ik kan maar niet begrijpen dat mensen soms niet doorhebben dat ze echt slecht zijn. Wie stuurt al die mensen dan toch? Ik geef toe, ik zing ook wel eens mee met de radio of met een nummer dat ik speciaal uitkies op de Ipod maar er is toch geen haar op mijn hoofd dat werkelijk denkt dat ik een Idool zou kunnen zijn! Hoe kan een mens nu niet van zichzelf doorhebben dat hij/zij niet om aan te horen is. We zullen het dan niet over die zogenaamde X factor hebben maar ook daar denk ik soms toch dat er bij heel wat mensen iets mist. Een spiegel! Kijk toch gewoon eens in de spiegel en dan weet je toch al dat je er niet zal geraken als je geen super super super stem hebt! Het klinkt misschien grof maar het is de werkelijkheid, je moet minstens 1 van beide hebben en alletwee is natuurlijk super. Het niet hebben maakt je geen slechter mens. In ieder geval rollen de tranen over mijn wangen maar soms heb ik toch ook zo een medelijden met die mensen want dan denk ik, ergens zit er iemand die niet durft te zeggen dat ze slecht zijn en die weet dat iemand zich ongelooflijk voor aap aan het stellen is en gekwetst zal worden want de jury is niet mals. En dan vraag ik me af of ik het zou durven zeggen moest er iemand het aan mij vragen, gelukkig heeft Stefaan de ambitie niet maar anders zou ik hem zeker vriendelijk vertellen dat hij wel een x-factor heeft maar geen stem om te zingen. Ik zal het misschien eens testen en nu wat zingen voor hem, kijken wat hij zegt. Ongelooflijk, ik zing prayer van Madonna en hij zegt dat ik moet gaan. Ik moet afsluiten en hier even over praten… want hij wil me duidelijk eens doen afgaan op tv! Ongelooflijk, misschien meent hij het niet want hij is nog steeds aan het lachen met mijn optreden. Wie weet, volgende Idool pre-selectie we have Hildyyy from Belgium!
Hieronder nog wat van mijn favorieten.
Ik kan het zelf niet geloven, gisteren nog zo trots dat ik zo gezond ben en vandaag rarara, inderdaad ik lig ziek in mijn bed.
Ik denk dat het een griep is want ik doe op regelmatige tijdstippen kwak kwak en ik geraak mijn bed niet uit. De laptop ligt op mijn schoot en ik schrijf snel een post dacht ik. Met de nodige medicijnen heeft mijn maag nu geen krampen meer en ook de rugpijn is stukken beter met de Dafalgan. Een jaar geleden lag ik ook zo belaberd te wezen op de intensieve met een verschrikkelijke rugpijn van al twee dagen in dezelfde pose te liggen. Ik kan er dus nog een beetje om lachen. Maar morgen mis ik dus een strandwandeling en thee namiddag met de meiden die ik hier heb leren kennen op Sony. En wie zou dat allemaal geregeld hebben? In ieder geval, mama’s ter wereld laat ons maar weten wat de beste remedies zijn he. Appelsap? Cola? rijst? Stefaan loopt hier als een lieve bezorgde man rond, hij brengt me fruit en drinken en knuffels. Ik ben toch een gelukzak he!

Ik had een rood lintje toen ik nog in de verpleegsterschool studeerde te Turnhout. Het lintje is samen met de jas enkele jaren geleden verdwenen maar ik heb nog altijd een sterke interesse in dit onderwerp. Hoe een kerk iets als een condoom kan verbieden, hoe een godsdienst niet bijdraagt tot vooruitgang, hoe onwetendheid tot de dood kan leiden, hoe elke dag opnieuw deze ziekte voor drama’s zorgt en hoe elke dag opnieuw zoveel onschuldige kinderen geboren worden met het HIV virus. Vaak een toekomst als wees voor zich hebben omdat hun mamma zal sterven aan Aids of beter gezegd aan een van de vele complicaties. Ik sta er gewoon even bij stil, vandaag omdat het World Aids dag.
Een kleine en snelle bijdrag kan je doen via deze website, brand de kaars.




