Vandaag was het een dagje waar een aantal dingen gratis waren. Sinds vorige week heb ik eindelijk besloten over de kleuren die ik ga toevoegen in ons tot op heden spierwitte appartement. Al is het voor Stefaan best wel zeer ok zo helemaal in het wit, mevrouw mist haar kleurtjes. Na onderling overleg heb ik wat ruimte ter beschikking gekregen om mijn ‘ding’ te doen. Van de slaapkamer blijf ik af en buiten 1 muur in de living gaat er daar ook niet veel gebeuren. De keuken steek ik in een retro pistache groen, dat netjes bij de kleur van de oven en het gasfornuis past. Niets knallends in de keuken, de tegels op de grond zijn al shiny genoeg. Onze landlord is trouwens de laatste tijd enorm aanwezig in het complex, het lijkt wel alsof hij ziek is geworden! Plots krijgen we alles wat we vragen en worden overal opknapwerkjes uitgevoerd. De roddel doet de ronde dat hij het aan het klaarmaken is voor de verkoop. Voor ons ‘no big deal’ maar voor anderen hier wel, want omwille van de controle op de verhuurprijs zijn er hier heel wat mensen die nog onder de 1000 dollar zitten. Een bedrag dat voor deze buurt echt klein is, niet dat ze zullen moeten verhuizen maar de nieuwe eigenaar zal hoogst waarschijnlijk toch wel de jaarlijkse indexering incasseren, iets waar de huidige huisbaas niet wakker van lag. Enfin, het zijn geruchten, misschien beseft hij plots dat het wel ok is om je eigendom een beetje inorde te houden. Toch wel bizar want hij begint op de details te letten,… ok we zullen wel zien. Zo ontving ik deze namiddag mijn bestelling verf na deze ochtend mijn wensen kenbaar te maken, een nooit eerder geziene snelle reactie van deze man! Op koste van de huisbaas kan ik dus starten met het creatieve proces. De badkamer zal iets met blauw worden, wat?, dat zal het moment uitmaken, ik denk alvast aan een muur vol figuurtjes… Naast deze 3 gallon verf zijn we deze avond ook naar een gratis film bij Sony geweest, omdat hij gratis was en al een geluk dat we er niet voor in onze broekzak hebben moeten tasten. The Quiet, niet slecht maar een zoveelste herkwauwde versie van sexueel misbruik en jeugddrama’s. Niet echt mijn smaak maar het kon er nog net meedoor. Net niet zwaar genoeg en ook net niet humoristisch genoeg. Enfin, ter ontspanning was het wel ok en we zijn alweer eens buiten geweest. 
Verder geen nieuws in het land van de Californische zon, wat zou ik graag een dagje of twee ruilen met jullie. De zalige frisse regen, na 6maanden zon begin je zo een dagje te missen! Of misschien heb ik een zonnesteek en klap ik er wat naast, zoals ze in de Kempen zeggen.
Archive for August, 2006
Nie ikke, want ik was al lang vergeten dat hij er ooit was geweest!
Ook al roepen we soms wel eens dat dit land ten onder zal gaan door het gigantische misbruik/verbruik van energie, zo af en toe kom je nog eens mensen tegen die GROEN! denken. Zo ook een ex-werkneemster van Generel Motors die een carriere aan het uitbouwen was met het verkopen van de EV 1 (Electric Vehicle 1). Wat als een vakantiejob startte en voortvloeide tot een vaste job, werd een nachtmerrie. Een documentaire die op het eerste zicht een beetje een ‘geiten wollen sokken’ gehalte heeft maar eens het licht uitging in de cinemazaal van Sony, zaten we gekluisterd aan onze stoel. Wat ik dacht, was dat die electrische voertuigen toch niet zo’n succes waren, opladen thuis in de garage enz, het lijkt een beetje futuristisch gedroom van een of andere batterijen geek. Maar niets blijkt minder waar, alles was er om van deze wagen een succes story te maken, een alternatief op onze klassieke wagen, maar… Om de een of andere reden zien we toch niet zoveel elektrisiche voertuigen op de baan. Interesse waarom niet? Go and watch the movie, omdat de film een zeer klein marketing budget heeft is het succes een beetje afhankelijk van mond aan mond reclame, ik doe alvast mijn deel. De documtaire geeft een beeld weer van wat er eigenlijk ooit met die electrische wagens is gebeurd en wie er een vinger (hand) in de pap te brokken had. Ook bekijkt het de nieuwe ‘groene’ mogelijkheden en wat we in de toekomst mogen verwachten. Kortom, wie interesse heeft in een goede docu/film zal dit zeker kunnen smaken.
Have fun!
DUS… omdat iedereen zowat heel nieuwsgierig is achter mijn kapsel hieronder de pics!
En wat heb ik nu eigenlijk juist gevraagd aan de ‘hair-designer’?!
Een kapsel waar mijn kop niet te dik mee lijkt aub!
Een kapsel dat me er niet als tante Sidonia doet uitzien! 
Een kapsel dat me’n ogen niet te groot doet lijken! 
MAAR een kapsel waar ik in de mate van het mogelijke een beetje normaal mee lijk, AUB !!!
Vandaag was het zover, na al het zoeken en navragen heb ik me eindelijk gewaagd aan een kappersbeurt. In Belgie is het altijd al een miserie om de kappers duidelijk te maken wat ik precies wil, laat staan in America. Alhoewel, twee dagen voor we op onze roadtrip vertrokken zag ik in ‘Staples’ (de plaatselijke Ava) een meisje lopen met super funky haar. Omdat elke vrouw wel een onverwacht complimentje kan smaken dacht ik, effe checken waar dat haar vandaan komt… En ja hoor, mijn slachtoffer was gewillig, na het complimentje kreeg ik de volledige uitleg over het ontstaan van dat prachtige kapsel. Mevrouw is afkomstig uit Bulgarije en is een hair-designer. Ze knipt dus niet, maar ze tekent de kapsels. KABOEM dacht ik, ooit moet ik toch eens op de lotto spelen! Dus, ik krijg na het hele; ‘Oh my god that you LOVE it SOOO MUCH is SOOO Great!’ het adres en het nummer van de dame met de schaar. En nu zit ik hier, een kip met nieuwe pluimen. Wat korter vanboven en wat langer vanachter, nog net niet punky funky genoeg maar wel zeer goed voor een eerste kappersbeurt bij een nieuwe kapper. De volgende keer gaan we er volledig voor!
Voor Stefaan was het ook ne speciale dag, hij heeft voor de camera gezeten. Een interview met 2 vrolijke dames van Prime (het vroegere kanaal+). Ik had zijn hemd extra goed gestreken, hij was netjes geschoren en zijn haren,… wel ja,… die zijn blijven groeien sinds de dag dat we vertrokken zijn. En uiteraard was het onderwerp, Belgische animatiefilm, een beetje te voorspellen natuurlijk maar wel heel leuk dat Belgen daarvoor tot in America komen. Blijkbaar konden ze er hier nog veel vinden ook want San Francisco (oa. Pixar) staat ook op de agende van het duo. Uiteraard zijn Bert en Tom ook voor de camera moeten verschijnen. Enfin ja, trots op mijne hond en we krijgen een copie van de uitzending :-). In Belgie te verwachten tegen september/october. We will keep you posted.
Het was mijn verjaardag op 10 Augustus en dit jaar was het een speciale, ik ben aan de 30 geraakt. Enorm gek want ik weet nog hoe oud ik mensen van 30 vond toen ik zelf 16 was en wild stond te dansen op de dansvloer in de parochiezaal in Merksplas, ik dacht dat ik nog snel heel veel moest feesten voor het voorbij was. En nu die drie staat te blinken voelt het alsof het alleen maar beter kan worden.
Niet alleen speciaal was dat ik op mijn verjaardag met Stefaan, mijn ouders en de rest van de familie in Grand Canyon zat maar dat ik bij mijn thuiskomst een blog kon vinden in mijn mails waar mijn beste vrienden duidelijk met hun hart en ziel aan gewerkt hebben. Elk fantastisch in hun eigen rol en de tranen rolden over mijn wangen toen ik al hun lieve smoeltjes weer eens terug zag. Ik wil jullie allemaal enorm bedanken, het heeft mij enorm veel deugd gedaan en ik mis jullie ook enorm!
Groetjes uit America van een nieuwe dertiger.
http://www.30somethinginla.blogspot.com/
Ja hoor het is bijna zover, er zullen 8 rasechte Belgen gaan landen in LAX, de luchthaven van Los Angeles. Vrijdag 4.30 PM lokale tijd is het zover, de familie komt eraan. Op kop twee kleine neefjes met daarachter mijn zuster, schoonbroer en mijn ouders. Zes extra Belgen, als ze tenminste door de controle’s geraken, voor twee van hen zou dat wel eens een probleem kunnen zijn. Ons appartement wordt heringericht om iedereen een slaapplaats te kunnen bieden want voor die twee weken dat ze hier zijn, moeten ze dicht in onze (mijn) buurt zijn. Drie Air Bedden moet voldoende zijn + het bed waar Stefaan en ik normaal in slapen. De living en slaapkamer liggen dus vol, het belangrijkste pad blijft vrij van obstakels, de weg naar het toilet! Geen gedoe om aan het toilet te geraken, meer hebben we niet nodig als de zon ondergaat en we met z’n allen onze zieltjes te rusten leggen.
Waarschijnlijk zal onze meest actieve vrouw van de community de sheriff wel eens laten passeren om te kijken wat er aan de hand is maar met een doos Belgische chocolade geraak je hier behoorlijk ver. Ik zal haar verwittigen en misschien tolereert ze het dan wel eens voor die ene keer, alhoewel de kans klein is. Een paar weken geleden had onze buurman zijn vrienden uitgenodigd voor een spelletje watervolley en plots stond de sheriff langs het zwembad, ja hoor, onze dame van 84 vond het niet kunnen! Best grappig want ik heb haar nog nooit in de buurt van het zwembad gezien, al goed dat de sheriff de hoofzaken van de bijzaken kan onderscheiden en de jonge man liet ‘zwemmen’ met een verwittiging. Voor wat? Geen idee, om vrienden uit te nodigen en volley te spelen? Ja Amerika weet hoe ze hun volk in de hand moeten houden! Ok, alle gekheid op een stokje, voor Arne en Bret zou het wel een hele ervaring zijn, een echte sheriff ontmoeten, misschien moeten we extra veel lawaai maken in het zwembad.
Er staat veel op het programma, Walvissen kijken, Sea World San Diego, de Zoo van San Diego, Grand Canyon, Death Valley, en alle andere nationale parken richting San Francisco. Disneyland nog effe voor ze terug op het vliegtuig stappen en dat allemaal op 14 dagen. Het zal ons wel lukken, in de negen meter lange RV (30″) die op ons te wachten staat in San Fernando. Ongelooflijk maar waar moet je daar geen speciaal rijbewijs voor hebben, een rijbewijs en boven de 22jaar zijn is ruim voldoende. Zeer grappig als je weet dat Stefaan en ik hier maar amper een verzekeraar kon vinden die onze wagen wou verzekeren, omdat we geen Californisch rijbewijs hebben. Een vrachtwagen afhuren is echter geen probleem, rijden maar met die bus van 9 meter! Nu ja, voor een Amerikaan is de overstap minder groot dan voor ons natuurlijk, gezien de afmetingen van hun ‘normale’ voertuigen. Al moet ik zeggen dat we meer en meer kleinere wagens beginnen te zien, de Golf VW is hier in trek en de mini van BMW is hier ook zeer populair, ook de kleinere exemplaren uit Japan beginnen te vermeerderen. Onze Dodge moet morgen op onderhoud, laten we hopen dat er geen kosten aan zijn want het is op het nippertje, zondag moet hij klaar zijn om te vertrekken. Fingers crossed.