We zijn zaterdag voor de eerste keer naar een Club geweest, Avalon. (http://www.avalonhollywood.com)
Dj Sasha was onze trekpleister en we hebben ervan genoten! Als je niet in de rij wil staan wachten koop dan zeker op voorhand je ticket. Let wel op, tickets moet je hier voor 23.00uur aan de deur persoonlijk komen afhalen. Ben je later, dan heb je geen garantie meer op een entree. Parkeren kost je tussen de 10 en 12 dollar, laat je niet misleiden door de personen op de parking, het is geen bewaakte parking. Ze cashen als je toekomt en verlaten ’stiekem’ de parking als iedereen binnen is. Je hebt wel het gevoel dat je wagen ‘veilig’staat. Wij hadden gekozen voor een parking een blok weg van Avalon maar je kan ook tegenover de deur staan. Eens binnen was het even schrikken, een prachtig decor en een goede geluidsinstallatie maar … mijn god, zoveel chinezen! Het leek even alsof ik plots wakker werd in China. Ik schat dat ongeveer 70% van de aanwezige van Aziatische afkomst waren. Het zijn wel gedreven party-animals! Springen, zwieren, shaken, … alles wat je op een vierkante meter en minder kan doen, mag/kan je verwachten! Ik was gemiddeld een kop groter dan de ‘doorsnee’ Chinees die ik zag voorbij jumpen, vliegen, racen, kruipen, … en vond het op zijn minst gezegd een aparte ervaring. Een alcoholisch drankje kost al snel 11 dollar en een flesje water heb je voor 4 dollar. Aan elke bar kan je betalen met je bankkaart, last call rond 03.00!
Ik ben op zoek naar een fiets, want Los Angeles is in mijn leefwereld absoluut toegankelijk voor fietsers. Wat je nodig hebt is een fiets, een zwaailicht, een helm, knie- en polsbeschermers, een gigantische vlag op een stok en een enorm luide bel. Dus… via een tip op zoek naar een fiets in Walmart, een gigantische makro-achtige winkel met onder andere fietsen. Ik ben hier al een paar keer wat te enthousiast geweest, dan krijg je gedoe met security guards enz… en ja hoor, daar ging ik weer. Nadat ik eindelijk een Walmart employee te pakken had gekregen om een fiets uit het rek te halen, dacht ik in al mijn enthousiasme, laten we hem testen! Dus daar ging ik, rokje in de lucht en start… van de ene rayon naar de andere. Wat ik niet had gemerkt was dat de employee zowat een hartinfarct kreeg! Wat als ze een kleine Mexicaan omver rijdt! Stefaan heeft de zaak gelukkig diplomatisch opgelost. Dankuwel :-). Toch geen fiets gekocht want het zijn nogel kleine fietsmaten hier. De zoektocht gaat verder.
Vandaag zijn we wat verder weggetrokken van onze ‘oorspronkelijke habitat’, we zijn het Wilde Westen gaan verkennen in een museum. Niet dat we gek zijn van cowboys en paarden, onze oorspronkelijke bedoeling was een tentoonstelling van totempalen te bezoeken. Een veelbelovende affiche maar een minder indrukwekkende tentoonstelling, ach ja, het eerste museum is achter de rug. Wel hebben we aan de deur van de zoo van Los Angeles gestaan, een uitstap die we van plan zijn te maken meer naar de zomer toe. We hebben vandaag ook voor de eerste keer (schandalig ja:-)) genoten van het verwarmde zwembad hier in het complex. Zaaaaaalig uiteraard, we leiden al aan normvervaging, een zwembadje van een meter of 18 in Merelbeke zou niet mistaan… we dromen verder tot morgen.
Vandaag zijn we op Santa Monica beach geweest, een strand zoals je het kent van Baywatch. Met de lifeguard’s huts en het enorme strand voordat je de oceaan bereikt. The ocean breeze doet het allemaal frisser aanvoelen dan wat het kwik aangeeft maar het blijft genieten van een prachtige omgeving. De oneindigheid van het landschap brengt rust en het kost je geen moeite om even te relaxen. Het centrum van Santa Monica is een zeer toeristsiche plaats, met een enorm centrum vol met autovrije winkelstraten en veel horeca. Alle grote merken hebben hier hun eigen store, ook Victoria Secret uiteraard! Het heeft zijn charme’s. Zalig is wel dat er elk weekend vrije beach volley is, je vormt een team ter plaatse en spelen maar. Het zal niet lang duren voordat ik weer met mijn snuit in het zand lig, ik heb er al zin in!

Aangekomen in Los Angeles werden we op de luchthaven afgehaald door de meneer van Midway Car Rental. De zuiders getinte naam die mijn man draagt doet vermoeden dat wij vlot Spaans spreken, we krijgen dan ook hulp van een Spaans sprekende local. De helft van onze bagage blijkt verloren te zijn of niet op het juiste vliegtuig te zijn, het is maar zoals je het bekijkt. Maar de vriendelijke dame in LAX staat er garant voor dat de ‘bags’ aan ons hotel zullen worden afgeleverd. En ja hoor, geen vuiltje aan de lucht, een dag later kunnen we bij de receptie onze gigantische zakken gaan afhalen. Na 13 uur vliegen is een mens toch wat ‘zijn kluts kwijt’ en is het bioritme toch wel aardig in de war. Slapen lukt maar we worden al snel weer wakker, klaar voor onze eerste dag Los Angeles… Ogen open maar we proberen te slapen tot 07.00 lokale tijd, wat toch enige inspanning vergt. Wat lezen dan maar en hopla twee uur later vallen we als een blok in slaap.