Archive for the 'Persoonlijke interesse' Category

Congo en zwemmen

Ooit eens gedacht aan ‘goed’ te gaan doen in het verre verre Africa, waar de mensen hulp nodig hebben en waar 1 mens zoveel goeds kan doen? Ik wel, vroeger als ik jong was en dacht verpleegster te worden had ik de wildste dromen over met Artsen Zonder Grenzen op pad te gaan naar een plek ver ver weg van mijn wereld om goed te gaan doen in een andere wereld.

Nu ik er elke dag mee te maken heb, vanuit een luxe airconditioned corner office op Santa Monica Bvld, (deel dat wel met 2 collega’s hoor) besef ik maar al te goed hoe weinig romantisch het allemaal wel niet is. Onze mensen in Congo hebben het moeilijk, jaren werk, energie en goed doen is verloren aan het gaan. Sommige van onze projecten sluiten we omdat de veiligheid niet meer te garanderen is, een hoop administratief werk om iedereen te verhuizen en te plaatsen waar het echt nodig is… Het lijkt allemaal niet meer zo romantisch nu we rekening moeten houden met veiligheid, labor laws, logistiek etc.

Verder niets met Congo te maken, vandaag eindelijk de moed gevonden om terug te gaan zwemmen. Sinds vorige week probeer ik zoals mijn collega’s vroeg in de ochtend te gaan werken, ik kan dan om 3.30 al naar huis en gaan zwemmen. We zwemmen heel het jaar buiten in het openbaar zwembad hier, olympisch bad tussen haakjes. Goed te doen eigenlijk, vandaag was het 17 graden en dat is dan een minder mooie dag, hopelijk geen accidenten meer zodat ik kan blijven zwemmen door de hele winter!

slaapwel

Creative but, no artist.

In mijn laatste job als HR-Consultant vond ik vaak niet de ruimte om creatief te zijn en dat zit dan diep van binnen te wringen. Sinds ik in America ben durf ik dit kantje van mezelf meer en meer te tonen. Nog heel onzelfzeker want het is toch altijd wat, de ene vindt het goed de andere denkt dat het stinkt! Maar vandaag heb ik eigenlijk voor de eerste keer mezelf als ‘model’ gebruikt. De camera op de driepoot en ikzelf tegen onze groene muur die een ideale Green-screen blijkt te zijn voor deze dingen. En ja, ik ben half naakt gegaan, maar dat stuk is er een beetje van tussen gelaten. Ik wil geen artiest zijn maar ik vind het wel geweldig al die vrije tijd te hebben om uren aan een foto te kunnen werken.

In ieder geval ging het om de jeans. Mijn miss sixty jeans heeft haar beste jaren gehad en ik kan geen enkele andere vinden die zo goed zit als de deze. We hebben samen heel wat gedanst en op stoelen gezeten, slenteren langs de winkels en kijken naar andere broeken. Soms zat ze wat te strak en soms wat te los maar ze zat altijd goed. Ik ben al maanden aan het zoeken achter een goede nieuwe jeans, ik weet dat Miss Sixty me goed zit maar ik heb er het geld niet voor over nu. Een jeans kost hier echt zeer snel 200 dollar en de modellen zitten vaak zo laag dat je er een lange trui over moet dragen of je zit met je ‘centenbakje’ bloot. Op zich vind ik dat zeer leuke mode, de broek in de botten en een lange trui erover maar voor die 30cm jeans dat je dan nog ziet ga ik geen 200 dollar neertellen. Dus trek ik volgende week eens naar H&M hier, kijken of ik een slim fit kan vinden onder de 100 dollar. Maar mijn miss sixty zal dus nog even, versleten, bij mij blijven.

Gnomon

Les 2 is achter de rug en mijn eerste 5 seconden projectje is ook bijna af. Ik denk dat ik reeds heel wat gedaan heb op een paar dagen tijd. Ik ben vrijdag voor de eerste keer naar het Lab geweest en daar heb ik een groot scherm om op te werken en een intuos wacom tablet. Ietsje pietsje beter dan mijn eigen Wacom tablet. Vooral het groot scherm is stukken handiger dan mijn klein laptop schermpje. De les was een beetje een teleurstelling vandaag, de leraar had bijna geen oog voor ons huiswerk en drie uur lang werd het ene menu na het andere in ‘onze strot geramd’. De leraar die de klas normaal geeft heeft afgehaakt en de leraar die we nu krijgen is duidelijk niet voor de 100% geengageerd. Ik wacht gewoon even af of de volgende les weer wat leuker is want vandaag was het eigenlijk beter geweest om gewoon een training DVD te bekijken. Maar goed. Ik heb al veel geleerd, voornamelijk door naar het lab te gaan vrijdag en door Stefaan uiteraard. Zonder hem zou dit niet zo vlot lopen. Voor mij een enorm geluk voor hem een extra job want elke avond heb ik dus vragen over waarom dit of dat niet werkt en hoe ik dit of dat moet doen. Deze week is de opdracht roto en motion tracking. Voor wie een beter idee wil krijgen over wat ik nu juist leer, klik eens op de volgende link. Zoek naar de verschillen tussen het bovenste beeld en het onderste. Het bovenste is de filmset en het onderste is hoe je het op het scherm te zien krijgt. Het zal nog wel even duren voor ik op dit niveau zit, als ik er ooit zal geraken, maar dat is wat ik dus tracht onder de knie te krijgen. http://www.fxshare.com/gallery/composits/YMCA-Baseball-Team-374.html

Ik zal ook eens wat uploaden, dingen die ik maak. Al is dat nu niet echt de moeite om te laten zien. Rollende balletjes, een zon die ondergaat en de kleuren van een beeld doet veranderen enz. Het is allemaal zo snel voorbij, 5 seconden en daar werk je dan een 3 dagen aan. Gelukkig zal dit met wat oefening een stuk sneller gaan. In ieder geval zit ik morgen weer achter mijn computer in het donkere lab. Geen ramen en weinig licht, zodat je beeld/kleuren zo zuiver mogelijk ziet. Het doet deugd om dan elk uurtje eens buiten naar de zon te gaan kijken, want die schijnt hier nog altijd. Moest ik de foto’s niet gezien hebben van bevrozen appelsienbomen, ik had het nooit geloofd. Dit staat aan onze voordeur te bloeien en ik kon het uiteraard niet laten om er mijn macro op te zetten, het is winter in L.A.?

Ongelooflijk!

The violent mind.

Ik heb criminologie gestudeerd en zo nu en dan doe ik er ook eens wat mee, neen ik ga morgen geen bank overvallen. Dat leer je daar niet. Wel schrijf ik bijvoorbeeld eens een post (bijna een artikel gezien de lengte) over de anatomie van agressie. Hersenen en criminaliteit, voor mij een zeer aantrekkelijk onderwerp, een fascinatie die groeide tijdens mijn studiejaren. Misschien niet voor de vermoeide lezer die een kort en vrolijk verhaaltje had verwacht. Maar ik probeer het zo ‘gezellig’ mogelijk te houden. Hopelijk lees je tot het einde want ik durf al eens kritisch denken als het over dit onderwerp gaat en hopelijk kan ik ook jou aan het denken zetten. Hier gaan we dan…

Al eeuwen proberen we te begrijpen waarom iemand criminaliteit pleegt en wat we eraan kunnen doen, we willen het kunnen controleren en liefst van al voorkomen want voor de slachtoffers en de familie is het een zeer traumatische gebeurtenis en hulpverleners staan vaak zeer machteloos. Een veilige maatschappij voor jong en oud, utopie of haalbaar? Er bestaan best wel wat theorieen over criminaliteit, sluitend is er geen enkele denk ik persoonlijk. Criminalitiet is een probleem dat je multi-disciplinair dient te benaderen. Nooit is er maar 1 oorzaak, het is altijd een samenspel van factoren door de tijd heen, nature versus nurture is ook onderdeel van het eeuwige steekspel. Nature zeg ik want al lang denkt men dat sommige onder ons meer (genetisch) voorbestemd zijn dan anderen. Lombrose was de eerste denk ik die erover begon. Hij vond uiterlijke kenmerken die ‘de criminele man’ typeerde. Ook deed hij onderzoek op de hersenen/schedel van criminelen en vond hij abnormailiteiten in hun hersenstructuur. Als je het nu leest is het allemaal lachen uiteraard, lange armen of sterk ontwikkelde kaken, je zal er maar mee geboren worden. Minder lachwekkend is het onderzoek dat hij uitvoerde op de hersenen, niet zijn bevindingen maar de idee van het in de hersenen te gaan zoeken was blijkbaar toch nog niet zo gek.

Ook hier staat de wetenschap nog niet super ver, neurologie endergelijke evolueert en steeds opnieuw worden feiten herschreven. Toch zijn een aantal bevindingen het meer dan waard om over na te denken.
Recent onderzoek heeft uitgewezen dat er wel degelijk een aantal afwijkingen/abnormaliteiten te vinden zijn in de hersenen die een belangrijke factor kunnen spelen bij het al dan niet vertonen van gewelddadig gedrag. Let op dit gaat over gewelddadige daden, geen snoepjes dief in de lokale supermarkt. De grootst determinerende factor voor gewelddadige criminaliteit is het mannelijke geslacht. Vrouwen onder ons moeten niet te snel juichen want van nature uit zijn vrouwen niet minder agressief maar ze zijn minder direct in hun agressie. Ook minder sterk vaak, wat maakt dat ze meer ‘onder de gordel’ werken. Bij zeer gewelddadige daden merken we vaak dat de dader het graag anders had gezien maar niet het gevoel heeft zichzelf onder controle te hebben. We moeten dan ook een onderscheid maken tussen impulsieve daden en geplande daden (psychopaat). Bij de impuls daden merken we dat de dader zich moeilijk kan bedwingen en na de daad soms spijt heeft van zijn gedrag. Uit onderzoek is gebleken dat er afwijkingen te vinden zijn in de orbitofrontale cortex (gelegen in de prefrontalekwabben) en afwijkingen in het Limbisch system (gelegen in de temporaalkwabben en voornamelijk van belang bij emoties, angst, agressie enz). Om het niet te ingewikkeld te maken, wanneer de communicatie tussen deze beide delen niet goed verloopt dan blijkt er meer kans op een agressieve persoonlijkheid/persoon. De orbitofrontale cortex is namelijk het deeltje in de hersenen dat instaat voor het maken van beslissingen, impulscontrole, sociaal gedrag enz. Aan de andere kant regelt het limbisch systeem met de amygdala (agressie en angst), hypothalamus (hormonen en oa. hartslag, sexuele opwinding, honger, slaap enz.) en de hippocampus (vorming langetermijngeheugen) voor een groot deel ons gevoelsleven/emoties. Nu kan elke mens met gezond verstand al raden waar dit op uitdraait, als de communicatie tussen deze twee hersengebieden niet goed verloopt dan loop het dus mis. Impulsieve daden die uit een pure agressie worden aangestuurd. Uit PET onderzoek is gebleken dat bij moordenaars die uit een impuls doden hier een lagere graad van activiteit is t.o.v. bij de ‘normale’ mens. Niet bij de psychopaat, bij hen werken de frontale hersenen zelfs beter. Ook zijn er afwijkingen gevonden in elk van de drie ‘delen’ van het limbisch systeem. Emotionele informatie wordt niet correct verwerkt en de orbifrontale cortex dat normaal als laatste controle middel werkt, faalt. Bij de psychopaat zou de oorzaak vermoedelijk voornamelijk in de amygdale te zoeken zijn, wat zou leiden tot een minder goede sociale integratie, weinig empathie en minder schuldgevoel.

Gelukkig wordt niet iedereen met de minste afwijking in deze delen van de hersenen een agressieve dader. Ook andere factoren spelen een determinerende rol. Bijvoorbeeld de afscheiding van hormonen, in het bijzonder testosteron. Dit kan of biochemisch zijn of door omgevingsfactoren. Ook hier weer zullen we moeten concluderen dat iemand zijn kinderjaren een belangrijke rol kunnen spelen. Een samengaan van deze drie factoren is wel bijna zeker een situatie die zeer ontvankelijk is voor een agressieve persoon of een anti-sociale persoonlijkheidstoornis.

Maar niet iedereen met een verschrikkelijk verleden of hoog testosteron gehalte wordt een gewelddadig iemand. Sommige leiden een normaal leven. Er is dus hoop maar dit is ook tegelijkertijd zeer onrustbarend want in hoeverre kan je zeggen dat iemand met een afwijking in zijn hersenen, een natuurlijk hoog testosteron gehalte en een slechte kindertijd nog over een vrije wil beschikt om geen agressief gedrag te plegen. In hoeverre is iemand nog verantwoordelijk voor zijn daden als genetische of medische oorzaken aan de grondslag liggen van het probleem. Wat gaan we nu doen, iedereen scannen en kijken of er een crimineel tussen zit en dan? Opsluiten, begeleiden in een systeem waar er al jaren geen geld is en wachtlijsten zijn van meer dan een jaar. Wat gaan we doen als de wetenschap kan bewijzen dat sommige mensen genetisch voorbestemd zijn om agressief te zijn? Ze naar een eiland verschepen omdat we allemaal bang zijn? Als iemand geen vrije keuze heeft, waarom zou je dan straffen of achter vergelding zoeken? Wat met de aansprakelijkheid zoals we het nu kennen in ons strafrechtsysteem? Opsluiten of begrip tonen en begeleiden, behandelen?

Compositing.

Vele mensen vragen zich af wat ik nu eigenlijk op de gnomon school aan het doen ben. Het is moeilijk in het Nederlands te vinden. Dit komt uit wikipedia: ‘In visual effects post-production, compositing refers to creating new images or moving images by combining images from different sources – such as real-world digital video, film, synthetic 3-D imagery, 2-D animations, painted backdrops, digital still photographs, and text.’

Het komt er dus op neer dat we verschillende bronnen (stukjes film, 3D animaties, gewone fotos, achtergronden enz) gaan samenbrengen tot een mooi geheel. In dat ganse gebeuren kunnen we heel wat effecten steken zodat het er mooi en echt/spectaculair uitziet op het scherm. Reclame uit een scene ‘verven’ door op die plaats stukjes lucht of bomen ofzo te zetten, afhankelijk van wat er het best uitziet. Soms ook gewoon achtergronden volledig maken of bijvoorbeeld in een achtergrond een wolkenkrabber plakken. Allemaal van die dingen. Het programma waarmee ik dat leer doen is After Effects, uiteindelijk zal ik ook Shake leren en zal ik voornamelijk in Shake werken. Het is echter leuk dat ik ook After Effects ken want in elk progromma zitten pro’s en contra’s. Hoe meer je er kent, des te meer je kan oplossen. Want een compositor moet vaak problemen oplossen. Niet alles is zomaar te doen door een druk op een knop. Maar daar later misschien wat meer over. De eerste les was super indrukwekkend, de studenten in mijn klas hebben allemaal een relevante achtergrond, filmschool, animator of ze zitten in het full time programma van Gnomon. Ik ben dus een buitenbeentje en ik begrijp hoeveel ik zal moeten leren als ik dit ooit professioneel wil doen. Het niveau van de andere studenten ligt echt stukken hoger en ze hebben uiteraard veel meer algemene computerkennis dan ik. Dus daar zit ik dan, tussen jonge talentvolle mensen. Ik weet nu al dat het tandenbijten zal worden, dat ik heel veel frustraties ga moeten overwinnen. Maar les 1 is voorbij en de eerste opdracht is gegeven. Tegen volgende week een 5 seconde filmpje met allemaal eigen geimporteerd materiaal en de nodige effecten. Het is dus begonnen, 5 weken onderdompeling in de wereld van computers. De wereld waar ik eigenlijk al een beetje van ken door Stefaan natuurlijk, nu zet ik er zelf mijn eerste kleine stapjes in. Het is spannend en we gaan ervoor. I’ll keep you all posted.

Nieuw en nieuws.

Ja je bent wel degelijk op mijn kleine blog. Zoals je kan zien is er hier en daar wat geprutst aan de look van mijn blog. Nog niet definitief af, we missen nog wat graphics enz. Maar toch ga ik hem even zo laten staan. Ik moet er zelf nog aan wennen en ben niet 100% tevreden over het resultaat, misschien verander ik hem nog eens helemaal in de komende weken. We zullen zien want ik moet me voorbereiden op mijn klassen in Januari. Ik heb besloten After Effects te gaan studeren en dat impliceert heel wat lees werk. I’ll keep you posted!

Groeten Hilde