Ooit eens gedacht aan ‘goed’ te gaan doen in het verre verre Africa, waar de mensen hulp nodig hebben en waar 1 mens zoveel goeds kan doen? Ik wel, vroeger als ik jong was en dacht verpleegster te worden had ik de wildste dromen over met Artsen Zonder Grenzen op pad te gaan naar een plek ver ver weg van mijn wereld om goed te gaan doen in een andere wereld.
Nu ik er elke dag mee te maken heb, vanuit een luxe airconditioned corner office op Santa Monica Bvld, (deel dat wel met 2 collega’s hoor) besef ik maar al te goed hoe weinig romantisch het allemaal wel niet is. Onze mensen in Congo hebben het moeilijk, jaren werk, energie en goed doen is verloren aan het gaan. Sommige van onze projecten sluiten we omdat de veiligheid niet meer te garanderen is, een hoop administratief werk om iedereen te verhuizen en te plaatsen waar het echt nodig is… Het lijkt allemaal niet meer zo romantisch nu we rekening moeten houden met veiligheid, labor laws, logistiek etc.
Verder niets met Congo te maken, vandaag eindelijk de moed gevonden om terug te gaan zwemmen. Sinds vorige week probeer ik zoals mijn collega’s vroeg in de ochtend te gaan werken, ik kan dan om 3.30 al naar huis en gaan zwemmen. We zwemmen heel het jaar buiten in het openbaar zwembad hier, olympisch bad tussen haakjes. Goed te doen eigenlijk, vandaag was het 17 graden en dat is dan een minder mooie dag, hopelijk geen accidenten meer zodat ik kan blijven zwemmen door de hele winter!
slaapwel
